అగ్నిహోత్రం

9:35 PM at 9:35 PM

వయసు,మతం లాంటి వాటితో నిమిత్తం లేకుండా ఎవ్వరైనా చేయగలిగే చిన్న పాటి యజ్ఞం అగ్నిహోత్రం.


<= మా ఇంట్లో అగ్నిహోత్రం.
కాన్‌సెప్ట్ తెలుసుగా

మై నేమ్‌ ఈజ్ మంగతాయారు.

8:03 PM at 8:03 PM


నేను టివి సీరియల్స్ చూడడం ఈ మధ్యకాలం లో్ దాదాపు మానేసాననే చెప్పొచ్చు.
ఈ టివి మొదలైన కొత్తల్లో కొన్ని బాలచందర్ సీరియల్స్ విడవకుండా చూసేవాళ్ళం, మర్మదేశం, రహస్యం లాంటివి తెగ సస్పెన్స్ గా అనిపించేవి. తరువాత్తరువాత మొదలైన ఫ్యామిలీ డ్రామాలు చూడలేక మెల్లిగా అన్ని రకాల సీరియల్స్ కీ దూరమయ్యా.
రాత్రి భోంచేసాక కాస్త టైమ్‌ దొరుకుతుంది తీరిగ్గా ఉంటా ఆ టైమ్‌ లో వచ్చే కొన్ని కుటుంబ కథా సీరియల్స్ చూడానికి ట్రై చేసి వల్ల కాక మానేసా.

ఇంకొన్ని 'అమృతం' లాంటివి చాలా బాగుండేవి గాని ఓ సంవత్సరమయ్యేసరికి కథ లు కాస్త పలచబడేవి. ఐనా అమృతం నా ఫేవరేటే, హీరో లని మార్చి మార్చి పాడు చేసేసారు లేకపోతే అదింకాబావుండేది.

సినిమా తారల సీరియల్స్ వచ్చాయి ఆ మధ్యన కొన్ని, మొదట్లో ఎలా ఉంటుందో నన కుతూహలం కొద్ది చూసినా కొద్ది రోజులకే ఆ వైపు కి పోవటం మానేడమో లేక ఆ సీరియల్ ఆగిపోవటమో జరిగేది.

ఆ మధ్య మా టీవీ లో 'యువ' మొదట్లో బానే ఉండె గాని ఏంటో ఇప్పుడంతా గందరగోళంగా తయారయ్యింది.

మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళ కి(ఆ టైమ్‌ కి ఇంట్లో ఉంటే గనక) సీరియల్ టైమయ్యింది చూద్దాం అనుకుంటూ టీవీ ఆన్‌ చేసే సీరియల్ ఒకటి దొరికింది నాకు.
అదే.. మహేశ్వరి నటిస్తున్న మైనేమ్‌ ఈస్ మంగతాయారు. వినోదభరితమైన సీరియలే ఐనా కాస్త సెంటిమెంట్ రుచినీ తగిలించాr రు.
మహేశ్వరి కామెడీ సూపర్. అదరగొట్టేసింది. అసలెందుకో నాకు ఈ సీరియల్ లో ఆమెని చూడగానే నవ్వొచ్చేస్తుంది.

రామ్మొహన్‌ సరేసరి, అతను కనిపించగానే మనకు తెలియకుండానే పెదాలు విచ్చుకుంటాయ్ కాలు తాళం వేస్తుంది.

శ్రీధర్ వర్మ ది కాస్త హుందా పాత్రే ఐనా మహేశ్వరి తో దెబ్బలాడేటప్పుడు అతను పండించే కామెడీ తక్కువేంకాదు.

ఈ ముగ్గురూ ఒకరికొకరు ఎంతగా సూటయ్యారంటే వాళ్ళ స్థానం లో ఇంకే ఆర్టిస్టునీ ఊహించుకోలేం.

భలే సరిపోయారు ముగ్గురికిముగ్గురూ.

దీంట్లో ఇప్పటివరకూ జరిగిన కథేంటంటే, మహేశ్వరి తన తల్లి, చెల్లెల్ల తో కల్సి ఉంటుంది. తనే సంపాదించి ఇల్లు గడుపుతూ ఉంటుంది, అప్పులుంటాయ్. ఆమెకి పెళ్ళి సం్బంధాలేమీ కుదరవు వయసు మీరి పోతుందని తల్లి బెంగపడుతూ వుంటుంది. వాళ్ళకంటూ ఓ దొంగ మామయ్య తప్పించి ఇంకెవరూ ఉండరు.

శ్రీధర వర్మ, రామ్మోహన్‌ అన్నాతమ్ములు(కజిన్స్). వాళ్ళ హోటల్లో చెఫ్ గా పనిచేస్తూ ఉంటుంది మహేశ్వరి. ఆమెకి శ్రీధరవర్మ తో ఒక్కa క్షణం కూడా పడదు. గొడవపడి వెళ్ళి పోతుంది. అతను వేరే చెఫ్ తో అష్టకష్టాలూ పడి చివరికి అందrరి సలహాల మెరకు తింగరిదైనా ఆమే తన హోటల్ కి సరైనా చెఫ్ అని వెతుక్కుంటూ వచ్చి ఆమె డిమాండ్స్ కి ఒప్పుకుని మళ్ళీ ఉద్యోగం లో చేర్చుకుంటాడు, కాని ఇద్దరి కి ఎప్పుడూ పడదు దెబ్బలాడుకుంటూ ఉంటారు.

ఇక్కడ ఈ అన్నా తమ్ముళ్ళకి ఓ తాతయ్య (రంగనాధ్). ఈయనకి ఫ్లాష్ బ్యాక్ లో ఓ కూతురు. ప్రేమపెళ్ళి చేసుకునiి ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపోతుంది. అతను వాళ్ళపై బెంగపెట్టుకుని ఓ డిటెక్టీవ్ తో ఆరాతీయిస్తాడు. వాళ్ళు చనిపోయారని వారికి ఓ అమ్మాయి పుట్టిందని ఆమె ఎక్కడుందో తెలియదనీ తెలుసుకుంటాడు.
ఆ బెంగ తోనే చావుబతుకుల్లో ఉన్న తాతయ్య రెండ్రోజుల కంటే ఎక్కువకాలం బ్రతకడని తెలిసి ఈ ఇద్దrరు హీరోలూ
తాత సంతృప్తి గా కన్నుమూయాలని మహేశ్వరి ని ఓ రెండు రోజులు మనవరాలిగా నటించమని దానికiి బదులుగా ఆమె అప్పులని తీరుస్తారు. ఈమే తప్పిపోయిన మనవరాలని తాతని నమ్మిస్తారు.

ఆమె రెండ్రోజులకి నటించడానికి ఒప్పుకొని వచ్చాక తాత ఆరోగ్యం బాగైపోతుంది. ఆమె ని వదిలి ఇక క్షణం కూడా ఉండలేనంటాడు. ఆమె ఇంటికెళ్ళాలని పేచీ హీరోలేమో వెళ్ళనివ్వరు. రాత్రి కాగానే రహస్యంగా బాల్కానీ లోంచి దూకి ఇంటికెళ్ళిపోయి. హోటల్ కని తనిట్లో చెప్పి వీరింటికి వచ్చి తెల్లారే సరికి గదిలో ఉంటుంది...ఇలా సాగుతూ ఉంది కథ.

వాళ్ళ ముగ్గురి మధ్య జరిగే గొడవలూ, కథ లోని సంఘటనలూ భలే నవ్విస్తూ ఉంటాయి. మహేశ్వరి నటన హైలైట్.

వీళ్ళే కాక మిగతా పాత్రలూ అప్పుడప్పుడూ చక్కిలిగిలి పెడుతూ ఉంటాయి.
ఇప్పటికైతే బాగుంది సీరియల్ తరువాత్తరువాత సాగదీసి పాడుచేయకపోతే టివి లో వచ్చిన కొన్ని చక్కని సీరియలs్స్ లో ఇదీ చేరొచ్చు.

ఈ సీరియల్ నిర్మాత సినీ హీరో సురేశ్. దర్శకుడు వాసు ఇంటూరి.

(హెచ్చరిక; టీవీ సీరియల్స్ ఏ ఎపిసోడ్ నుండైనా ఎలాగైనా మారే ప్రమాదం గలదని గ్రహించగలరు.)

షేర్ ఆటో కథ

3:39 PM at 3:39 PM

కొత్తపాళీ గారు "కథ రాయండి" అంటూ ఇచ్చిన ఇతివృత్తానికి పోటీ లో బహుమతి గెలుచుకున్నా నా మరో కథ
ఈ మాట వెబ్ పత్రికలో

సమకాలీన కొంకణీ కథానికలు

5:20 PM at 5:20 PM



ఎక్కడైనా పుస్తక ప్రదర్శన ఊంటే వెళ్ళి కంటికి నదురుగా కనిపించిన ఓ నాలుగు పుస్తకాలు తెచ్చేసుకోవటం, తరువాత అవి పుస్తకాల బీరువాలోకి నేను జనజీవనస్రవంతిలొకి వెళ్ళిపోవటం మామూలైపోయింది. ఎప్పటికైనా కాలంకలిసొచ్చి అన్నీ చదువుతాననే ఆశ. పుస్తకాల బీరువా సర్దినప్పుడల్లా అరే ఈ పుస్తకం ఎప్పుడు కొన్నానబ్బా అని ప్రతిసారీ ఆశ్చర్యపోతూనే ఉంటా. పంచినవి పంచగా పోయినవి పోగా పాపం ఇంకాకొన్ని మిగిలే ఉంటాయి చదివినవి, చదవనివి, చదివి మర్చిపోయినవి. అలా నా ర్యాక్ లో నాకు ఈ నెల దొరికిన పుస్తకం “ సమకాలీన కొంకణీ కథానికలు.” ఓ నెల రోజులు విందు చేసుకున్నాక దాన్ని కాస్త పంచుదామని ఈ టపా.

వేరు వేరు కొంకణీ రచయితలు రాసిన కొంకణీ కథల సంకలనం ఇది. సంపాదకుడు పుండలీక్ నారాయణ్ నాయక్. తెలుగు అనువాదం శిష్టా జగన్నాధ రావు. దీనిలో కూర్చిన పాతిక కథలూ వేరు వేరు ఇతివృత్తాలు కల్గినవి.
పుస్తకం ముందు పేజీల్లోనే దీని సంపాదకులు పుండలీక్ నారాయణ్ నాయక్ కొంకణీ బాష పోరాటం గురించీ, కొంకణీ కథా, సాహిత్యపు పురోగమనం గురించీ ప్రస్తావించారు.
అలాగే పుస్తకంలోని ప్రతి కథనీ మనకి పరిచయం చేస్తూ ఆ కథా రచయిత విశిష్టతని క్లుప్తం గా వివరించారు. దీంట్లోని రచయితల, రచనల వివరాలని పుస్తకం చివర పేజీల్లో వివరంగా పొందుపర్చారు.
గోవా ప్రజల జీవితాలలోని సంఘటనలూ, సమస్యలని ప్రతిఫలిస్తాయి ఈ కథలు.

దీంట్లో మొదటిది “ వీఠూ తాళం చెవి పోయింది”. ఈ కథ నా కైతే ఏమీ అర్ధమవ్వలేదు. వింతగా ఉంది. పాత రష్యన్‌ చిన్న పిల్లల కథ ని చదివినట్టు గా అనిపించింది. ఈ కథ గురించి సంపాదకుడు ఏం రాశాడా అని చూసాను. అ. న. మాహ్బ్రె కథ కొత్త ప్రయోగాలు చేసే ప్రయోగశీల రచయిత, అనితరసాధ్యమనిపించే మార్గం లో రాసిన ఈ కథలు అసంగతం గా తోచవచ్చు, మార్మిక మైన బాషాశైలి. అని ఉంది. మరి మళ్ళీ మళ్ళీ చదివి చూస్తా ఏమైనా అర్ధమౌతుందేమో.

చేదు అనేది జీవితంలో లేదు దాన్ని చూసే పద్దతి లోనే ఉందని గ్రహించి, ఎన్ని సాధించినా దొరకని నిశ్చింతని తన మూలాల్లో నే వెతకాలనుకుంటూ, జీవితం లోని తియ్యదనాన్ని అన్వేషిస్తూ తన గ్రామానికి వెళ్తానంటుంది కథానయకి “ దేవతా వంశి” కథ లో.

“నిక్కరు” కథలో చిరుగుల లాగు వెసుకునే డింగూకి కొత్త నిక్కరు ఆశ చూపి పనిచేయించుకుని మోసం చేస్తాడు వాడి మామ. చిన్న పిల్లల అమాయకత్వాన్ని పెద్దమనుషులు స్వార్థానికి ఎలా వాడుకుంటారు ననిపించింది. మనసుని కదిలించే కథ.

“చాకలి బండ క్రింద అంకురం” గోవాకి స్వాతంత్ర్యం లబించిన రోజుల్లోని పరిస్థితులని ప్రస్తావించినా కథలోని అసలు సందేశం జీవితం పట్ల ఆశావహదృక్పదం.

భర్త లక్ష్యాల పరుగులు, తన పై కుటుంబ భారం ప్రశ్నించే ఒంటరితనం వెరసి జీవితం లో నిరాసక్తతా బీడు లా ఉన్న హృదయం లో పన్నీటి జల్లులా ఎదిగిన కొడుకు చల్లటి నీడ ఏతల్లి కి అమృతతుల్యంగా ఉండదు! జ్యోతీ కుకళ్ కార్ కథ “నీడ” లో మనకి కనిపిస్తాడు ఆ రత్నంలాంటి కొడుకు.

ఎప్పటికైనా తప్పిపోయిన తన కొడుకుని కలుస్తాననే విశ్వాసం తో ఎదురు చూస్తున్న ముసలి తండ్రి కి ఒక అబద్దం తో అతని ఆఖరుక్షణాలలో ఆనందాన్ని కల్గజేస్తాడు ఒక పాద్రీ.. “ముడుపు” కథ లో.

“ఇంటిపెద్ద” ఓ కుటుంబానికి సంభందించింది రాస్తూనే దానిలో అప్పటి పోర్చుగీసు పాలన మరియు వారికి వ్యతిరేఖంగా పోరాడే క్షత్రియ వీరుడు రాణే ల ప్రస్తావన తో ఉంటుందీకథ.

అచ్యుత్ తోటేకార్ “ ప్రేమనగరం లో అతిధి” గోవా లోని దేవదాసీ లకు సంభందించినది ఒక్క క్షణం కలిగిన బలహీనత వల్ల తని జీవితంలో సంపాదించిన గౌరవాన్నంతా పోగొట్టుకున్నానేనని పశ్చాత్తాప పడతాడు ఇందులో పుజారి.

కేవలం కుంకుమ కోసమే తప్పించి ఉన్నాలేనట్టే ఐన వ్యసన పరుడైన, హింసించే భర్తని ఇక భరించి ఊరుకోకూడదనుకుంటుంది తాగుబోతు భర్త చేతిలో తన్నులు తింటూ మరీ అతన్ని పొషించే భార్య.
హేమానాయక్ “కుంకుమాధారం” కథలో.

రానని చెప్పిన పెళ్ళికొడుకు కోసం నిత్యం పెళ్ళికూతురులా ముస్తాబవుతూ ముసలితనం లోనూ విశ్వాసం వదకుండా అతనొస్తాడని ఎదురుచూస్తున్న అందాల పెళ్ళికూతురి దయనీయమైన విషాద కథ “ పెళ్ళికూతురు”.

ధన్యజీవి శవాల మోర్తే నిన్నటి మనిషే ఈనాటి శవం అంటూ ఎవ్వరికీ అక్కరలేని సవాలని ప్రీతి తో దహన క్రియలు చేస్తాడు “శవాల మిత్రుడు” కథలో.

పెళ్ళికి కావలసిన అర్హత ప్రెమా? లేక బ్రతుకు తెరువా? అనే పాత సందేహమే “ ప్రేమ జాతర” కథ చదివితే మళ్ళి ఒకసారి కలుగుతుంది. తప్పక ప్రేమే అన్నట్టు అనిపిస్తుంది.

తను కష్టాలలో ఉన్నప్పుడు తననొదిలి పొయింది భార్య అండగా నిలచిన ఉంపుడుగత్తే తన భార్య గా భావించి గౌరవిస్తాడు “అంగవస్రం” కథలో వాసుబాబు.

చనిపోయినవారు తిరిగి రారని తెలిసి అమని హింసించే నాన్న చనిపోవాలని దేవున్ని కోరుతాడు ఓ కుర్రవాడు “దేవుడా కాపాడు” కథలో.

“లోతైన మడుగు” కాస్త లోతైనకథలాగే ఉంది. పల్లెటూరి వాతావరణం, జీవనం ప్రతిబింబించేలా ఉంది.

“తెప్పఉత్సవం” ఉత్సవ జాతరని మజా చేద్దామనుకునే కుర్రాడి కథ బానే ఉంది కాని చివరకేదో అసంపూర్ణంగా తోచింది.

స్వార్ధపు ప్రపంచం తో గాయపడి, విసిగిపోయినా వదులుకోలేని మానవత్వపు విలువలు గల మంత్రసాని కథ “ వైరాగ్యం”.

స్వాతంత్ర్యానంతరం చట్టం లొ మార్పుల వల్ల స్వదేశం లొ కౌలు కిచ్చిన తన సష్టార్జిత మైన ఆస్తులని సొంత వారని అనుకున్న వారిదగ్గరే పోగొట్టుకుని గుప్పెడు మట్టి తొ విదేశానికి బయలు దేరిన వ్యక్తి కథ “గుప్పెడు మట్టి”

తనని పెంచి పెద్ద చేసిన తల్లి లాంటి ఆంటీ ని ఆమె కోడలు పెట్టే నరకం నుండి విముక్తురాలిని చెసేందుకు ఆ కోడలి అన్న నే పెళ్ళీ చేసుకుని వారికి గుణపాఠం నేర్పుతుంది అనిత. “అనిత” కథ లొ.

పిల్లలు లేని నిరాపురితమైన వృద్ధాప్యం లో తనకి ఎదిగిన స్వంత కొడుకున్నాడని తెలిసి ఉప్పొంగి పోతాడు సోనూబాబ్ “పున్నామి రాత్రి గుర్తు” కథ లో.
దీంట్లో ఇంకా కొన్ని కథలు కాకులశాపం, భాగ్యం, బ్యూటీఫుల్ లేడీ, కొంచం చలి కొంచం వేడి, సిండ్రెల్లా ప్రేమకథ.

మనుషుల జీవితాల్లోని కష్టసుఖాలు, స్పందన, స్వభావాలు, మానవత్వం, విలువలు ఏప్రాంతం వారైనా ఒక్క లాగే ఉంటాయి అనిపిస్తుంది అనువాద కథలని చదివి నప్పుడు.