"ఎ మాడెస్ట్ ప్రపోజల్"

2:34 PM at 2:34 PM

రెండేళ్ళకిందట చదివినా ఇప్పటికీ గుర్తొస్తే వెన్ను లోంచి వణుకొస్తుంది నాకు. ఇంత దాకా ఏ హారర్ సినిమా కూడా ననింత భయపెట్ట లేదు.
ఈ కథ చదివాక ఆ రోజంతా పిచ్చి చూపులు చూసాను, బుర్ర పనిచేయలేదు. వారం రూజులకి గానీ మామూలవలేదు,
ఎక్కడైనా జరిగే అవినీతి అర్ధమైతే ఈ కథే నాకు గుర్తొచ్చి చాలా భయమేస్తూ ఉంటుంది.(అణు బాంబు లక్కర లేదు అవినీతి చాలు దేశం సర్వ నాశన మై ముందు తరాల జీవితాలు నరకంగా మారడానికి).


వ్యంగ్య కథల్లో సందేశాత్మక ముగింపులు, సుఖాంతాలు ఉండవు. ఇదిగో ఇది ఇలా జరుగుతూవుంది. అని ఆలోచింప జేస్తాయి, జరిగే దానికి పర్యవసానం ఏమిటో చూపిస్తాయి.
ఈ కథ లో ఉన్నది వ్యంగం మాత్రమే కాదు, ఆ రచయిత ఆక్రోశం.

దేనికైనా పరిష్కారం చెపితే అది ఒక్కటే. కాని ఆలోచింపజేస్తే ఎన్నో పరిష్కారాలు.

ఇది నిప్పు తగిలితే కాలుతుంది. అని ఎన్ని ధియరీలు చెప్పినా పూర్తిగా అర్ధమవదు, కాని చెప్పకుండా కాస్త నిప్పుసెగ తగిలిస్తే, దాన్నెలా హాడిల్ చేయాలో బుర్రే మనకి చెపుతుంది. అది గొప్ప పాఠం.


ఇక కథ లోకి వచ్చే ముందు, ఫిబ్రవరి 2006 విపులలో ప్రచురిత మైన ఈ కథ గురించి వారు రాసిన మాటలే యధాతధంగా ఇవి.
నిత్య నూతనమైన మూడు శతాబ్దాల నాటి వ్యంగ్య రచన ఇది. పేదరిక నిర్మూలనకు పాలకుల దోపిడితనం పై ఎక్కు పెట్టిన అతి తీవ్ర వ్యంగ్య శరమిది.

మూడు వందల యాభై సంవ్త్సరాల క్రితమే పాలకులకు చురకలు అంటించడం తో పాటు ఒళ్ళూ గగుర్పొడిచేటంతటి వ్యంగ్య ప్రతిపాదనలతో సంచలనం సృష్టించిన ఈ రచన విపుల పాఠకుల కోసం ప్రత్యేకం.
అనువాదం:పినాకి.
ఇది రచయిత గురించి.
సుప్రసి్ద్ధ వ్యంగ రచయిత జోనాథన్‌ స్విప్ట్ (1667-1745) ఐర్లాండ్ లో జన్మించాడు తల్లి దండ్రులు ఇంగ్లీష్ వాళ్ళూ. ఆ నాటి సామాజిక అసమానతలను, పరిపాలకుల స్వార్ధరాజకీయాలను నిరసిస్తూ అనేక రచనలు చేసాడు. ఈయన మాస్టర్ పీస్ " గలీవర్స్ ట్రావెల్స్" నుపిల్లల పుస్తకంగా పరిగనించటం ఆనాటి సాహిత్యకారు లు చేసిన తప్పi.ిదం

పదహారవ శతాబ్ది లోనే ఇంగ్లీష్ వాళ్ళూ ఐర్లాండ్ ను దోచుకోవటం ప్రారంభించారు. పన్నుల భారం తో నిరుపేదలు అల్లల్లాడి పోయారు . దీనికి తోడు క్షామం. ప్రజలకష్టాలను, ప్రభుత్వ నిర్లక్ష్యాన్ని, ఇంగ్లీష్ వాళ్ళ దురాశను కళ్ళార చూసిన స్విఫ్ట్1720 లో "ఎ మాడెస్ట్ ప్రపోజల్" అనబడే కరపత్రాన్ని ప్రచురించాడు. 'ప్రతిపాదన' చేసింది ఒక "ఆర్ధిక శాస్త్రజ్ఞ్డు డు." ఈ సలహా అమలు పరిస్తే ఐరిష్ ప్రజలు, ముఖ్యంగా పేదలు సుఖ సంతోషా లతో, 'ఆరోగ్యంగా' ఉంటారు.


కథ లోకొస్తే.. దీంట్లో సంభాషనలూ అంటూ ఏమీ వుండవు ఒక వ్యాసం లా అప్పుడు అక్కడి ప్రజలకి రచయిత చేసిన ఒక వ్యంగ్య ప్రతిపాదన ఈ కథ.
పిల్లల్ని పోషించ లేని తల్లిదండ్రులు, బానిసలు, మష్టివారు మొదలైన నిరుపేదలకోసం. శిశువు ఏడాది దాటగానే తల్లి దండ్రుల మీద సమాజం మీద ఆధార పడకుండా, దేశ శ్రేయస్సు కు ఎలా తోడ్పడ గలదో, ఆశిశువుతో ఎలా ఎలా, ఏంమేం చేయవచ్చో అతి భయం కరమైన వ్యం్గ్యం తో సాగిన కథ.
ఇంతకు మించి దాని గురించి నేను రాయలేక పోతున్నాను, నా వల్ల కాదు కూడా అది రాయడం. ఎవరైనా ఇదివరకే ఈకథ చదివుండకపోతే ఆ ఫొటో కాపీ కావాలంటే జతచేస్తాను.

శ్రీ రామదాసు

5:20 PM at 5:20 PM

ఈ రోజు శ్రీరామ నవమి సందర్భంగా టీవీ లో శ్రీరామదాసు మళ్ళీ చూసాను ఇది రిలీజ్ అయినప్పుడు ఒకసారి చూసా, అప్పుడే రిలీజ్ ఐన సినిమా పై ఎన్నో ఎక్స్ పెక్టేషన్స్ తో వెళతాం రెండో సారైతే ఊరికే సరదాగా చూస్తాం కనుక తప్పకుండా మనకు కలిగే ఫీలింగ్ లో తేడా ఉంటుంది. అప్పుడైతే నాకు చాలా చాలా ఇష్టమైన రామదాసు కీర్తనల కోసం,ఇంకా రామ దాసు కథ ని మహా మహు లు ఎలా చిత్రీకరించారో నన్న కుతూహలం తోటీ చూశాను.











రాఘవేధ్రరావు తనదైన ముద్రతో చిత్రాన్ని రంగులతో ముంచెత్తాడు!
"శ్రీరామ నామం మరువం మరువం" అనే పాటతో టైటిల్స్ మొదలై ఆ కథ కి సంభందించిన వాతావరణం లోకి అడుగు పెట్టించేసారు.

అన్నమయ్య సినిమాలోలాగే దీంట్లో నూ కాస్త మసాలా చిలకరించారు. నేపధ్యం లో అందమైన దృష్యాలు, సెట్టింగ్ లు ,అందరి కలర్ ఫుల్ కాస్ట్యూంస్ మొదలైనవి చిత్రానికి చిక్కదనాన్ని ఇచ్చాయి.


నాగార్జున ఎప్పటిలాగే అలవోకగా నటించేసాడు కరుణ రసాన్నిచక్కగా పండిచాడు., స్నేహ కమలగా పాత్ర లో ఒదిగి పోయింది.కాష్ట్యూమ్‌ నగల తో బాపూ బొమ్మలా ఉంది,నటనaలోసౌమ్యతవెల్లiి విరిసింది.





గోపన్న ఎలా ఉండే వాడో తెలియదు గానీ దీంట్లో రాఘవేంధ్ర చేతిలో చాలా రోమాంటిక్, ఎనర్జిటిక్ హీరో గా కనిపించాడు.

చిన్నప్పుడు వినీ వినీ పాడుకున్న వే ఐనా పాటలు కొత్తగా అనిపించాయి,ఇప్పుడే మొదటి సారి వినేవారికి అద్భుతంగా ఉంటాయి. నా కైతే ఆ పాత కీర్తనలే ఇంకాస్త ఎక్కువ నచ్చుతాయి.



తానీషా గా నాజర్ హుందాగానే కనిపించాడు. మటె సాబ్ పాత్ర కాస్త చిల్లర గా ఉంది.










ఇంకా అప్పుటి రాజకీయ సామాజిక పరిస్తితులు కూడా చేర్చి చూపితే బాగుండనిపించింది.
పాపికొండలు, గోదావరి అందాలu,పచ్చటి పరిసరాలు సినిమాకి అందాన్నీ,చూసేవారికి ఆహ్లాదాన్ని అందించాయి."అంతా రామ మయం "పాట లోనైతే ప్రకృతి ఇంకా అ్ద్భుతంగా వినిపించి కనిపించింది.

కౌలు కూడా కట్టలేని ప్రజల జీవితాలను బాగుపర్చిన అధికారి గా గోపన్న కనిపిస్తాడు.

మరి రాఘవేంధ్రుని సృష్టో నిజమో తెలియదు కానీ(నేనైతే ఇదివరకెక్కడా చదవలేదు) రామ భక్తుడైన కభీర్ మనవడి గా ఒక కభీర్ (నాగేశ్వర రావు) ఇందులో కనిపిస్తాడు.

ఇక కథేంటంటే.. గోపన్న మేనమావ ల సహాయం తో గోల్కొండ నవాబైన తానీషా దగ్గర కొలువు లో చేరి,పెళ్ళి చేసుకుని హస్నాబాద్ తహసిల్ దార్ గా వెళతాడు. అక్కడ పాత తహసిల్ దార్ పాలనలోని ప్రజలు పడ్డ కష్టాలని తీరుస్తూ ఉంటాడు. అక్కడి గూడెం లోని రామభక్తురాలైన దమ్మక్క చూపించిన రాముని విగ్రహాలు మరియూ ఆనవాళ్ళు చూసి రామ భక్తుడైపోయి రాముడు నడచిన ఆప్రదేశం లో రామునికి గుడి కట్టాలనుకుం టాడు. తను కూడా ఇల్లు విడచి అడవిలోనే ఉంటూ ప్రజల వద్ద చందాలు పోగెసి లక్ష వరహాలని పన్ను గా గోల్కొండ నవాబుకి పంపుతూ మిగతా ఆరు లక్షలతో ఆలయ నిర్మాణానికి అనుమతి కై కోరతాడు. దాన్ని పాత తహసిల్దారు నవాబుకి చేరనివ్వకుండా గోపన్నని ద్రోహి గా చూపాలనుకుంటాడు.










అంతలోకి కభీర్ మనవడైన కభీర్ వచ్చి గోపన్నకి శ్రీ రామతారక మంత్రాన్ని ఉపదేశించి, మందిర నిర్మాణం ఎందుకు చేయలేదని అడుగుతాడు. ప్రభువు అనుమతి ఇంకా రాలేదని అంటాడు గోపన్న. అసలైన రాముడి అనుమతే లభించాక ఇక ప్రభువుల అనుమతి అక్కరలేదని చెప్పి శ్రీరామపట్టాభిషేకానికి ఆ వషిస్టుడే పెట్టిన ముహుర్తానికి ఆలయ నిర్మాణం మొదలు పెట్టమని చెపుతాడు. అలా ఆలయ నిర్మాణం పూర్తవుతుంది గోపన్న శ్రీరామదాసు గా పిలవ బడతాడు.
సర్కారు అనుమతి లేకుండా ఆ పైకం వాడాడని తానీషా రామ దాసుని బంధించి హింసిస్తాడు. రామదాసు శ్రీరామునికై ప్రార్ధిస్తూ ఉంటాడు. తానీషా కి శ్రీరాముడు కలలో కనిపించి తన భక్తుడైన రామదాసుని వదిలేయమనీ ఆ పైకం తనిస్తాననీ చెపుతాడు.తానీషా మేలుకుని చూసేసరికి రాముని కాలం లోని రామమాడలు కనిపిస్తాయి, అప్పుడు తానీషా రామదాసు తో తనని మన్నించమని, అగ్రహారాలూ, బహుమతులూ ఇస్తూ తిరిగి తహసిల్ దార్ గా ఉండమనీ కోరతాడు. కానీ రామదాసు ఒప్పుకోడు తనకు ఎందుకు శ్రీరాముడు కనిపించలేదని బాధ పడుతూ "ధాశరధీ కరుణా పయోనిధీ..." అని పాడుతూ ప్రశ్నిస్తూ శ్రీరాముని దర్శించని జీవితం వద్దనుకుంటాడు. చివరకి శ్రీరాముడు దర్శనమిచ్చి కథ సుఖాంతం చేస్తాడు.

మొత్తానికి చాలా రోజుల తరువాత టీవీ ముందు కూర్చుని పూర్తి గా సినిమా చూసాను.



తేనెగూడు

4:15 PM at 4:15 PM

మా ఇంట్లో బైట ఆ మూలన ఈ తేనెపట్టు పెట్టాయి.

మామూలుగా ఇవి చెట్ల చిటారు కొమ్మల్లో ఉంటాయి కాని ఇది జనవాసాల మధ్య మా ఇంట్లో ఏ సీ వెనక మూలన పెట్టాయి.

దీన్ని తీసేసే్యాలంటే మంట పెట్టాలట. పాపం కొన్ని చనిపోతాయని బాధ, కాని అవి కుడుతాయి ఇరుగు పొరుగు ఊరుకోరు అందుకే తీయించాలి, కాని అవి చావకుండా తీసేందుకు వీలౌతుందేమో నని చూస్తున్నా.