వార్తాపత్రికలో forkids.in గురించి ... .

11:40 AM at 11:40 AM

ఈ నాటి వార్త దినపత్రికలో చెలి విభాగంలో  ఫర్ కిడ్స్ గురించిన  వ్యాసం ప్రచురింపబడింది.

వార్త దినపత్రిక అంతర్జాల లంకె   ...... . epaper.vaartha  --     http://epaper.vaartha.com/14846/vaartha/22-10-2011-Main#p=page:n=13:z=2


  http://forkids.in/


 

forkids.in  పిల్లల  ప్రపంచం.  ఇది అవసరమైన వారికి  చేరితే, నిజంగా పిల్లలకు వారి తల్లిదండ్రులకు  ఉపయోగపడితే   దీని ఉద్దేశం నెరవేరినట్టే....,
కోరగానే వార్తా పత్రికలో  ఫర్ కిడ్స్ గురించిన వ్యాసం ప్రచురించిన వార్త  వారికి కృతజ్ఞతలు.  దీనివల్ల ఫర్ కిడ్స్ మరింతమంది  చిన్నారి పాఠకులని, చిన్నారి రచయితలని  సంపాదించుకుంటుందని ఆశ.

ఫర్ కిడ్స్ తో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ ధన్యవాదాలు.

http://forkids.in/




లిటిల్ రాస్కెల్

11:25 AM at 11:25 AM


 



 “అమ్మా... నా పారాచూట్ ఏదీ? ఇక్కడే  పెట్టాను  లేదు!  రూఫ్  ఎగిరి  పోయేలా  అరుస్తూ  వాళ్ళ  అమ్మని  పిలుస్తున్నాడు  చింటూగాడు.
చేతిలో  పని  వదిలేసి  కిచెన్ లోంచి  పరిగెత్తుకొచ్చింది  సుమ.

నిన్న ఆడుకుని  ఈ  టీపాయ్ మీదే పెట్టా  ఎవరు  తీసారు?” రెండు  చేతులు  నడుం  మీదుంచుకుని  చిరాకుగా  చూస్తూ  కోపంగా  అరుస్తున్నాడు  ఏడేళ్ళ   చింటూ.

అయ్యో  సోఫాకిందేమైనా  పడిపోయిందేమో...  చెప్తూ  కిందకి  వంగి  సోఫా  కిందా, టీపాయ్  కిందా  వెతకసాగింది   సుమ.  అక్కడేమీ  కనిపించక  పోవటంతో  అన్ని  గదుల్లోనూ  వెతికి వేసారి  మళ్ళీ రెండోసారి  అన్నింటి క్రిందా  వెతకటం  మొదలెట్టింది.
డైనింగ్ టేబుల్ కిందదూరి  వెతుకుతున్న  సుమ కి  హఠాత్తుగా  అసలీ  పారాచూట్  ఏమిటీఎక్కడిది?’   అన్న   బల్బు  వెలిగింది.

ఏంట్రా  అది? ఎలా ఉంటుంది?”   అడిగింది  అక్కడే  చతికిలబడి.

అదే  పారాచూట్  తెల్లగా ఉంటది... నిన్న  నేను ఆడుకున్నా చూడు... అదే!  రాగం  ఆపకుండా  బదులిచ్చాడు.
వాడి గొంతు పీచ్ రేంజ్  ఎప్పుడూ  ఒకేలా  ఎలా  మెయింటైన్  చేస్తాడో   సుమ కెప్పుడూ  అర్ధమైచావదు.

దేంతో  ఆడుకున్నాడు! గుర్తుతెచ్చుకోవటానికి  ప్రయత్నం మొదలెట్టింది.  ఎక్కడిది  అది నీకు?” 

నాదే!  గాల్లోకి ఎగరేస్తే  ఎగురుతూ  కిందకు  దిగుతుందే  అదే పారాచూట్.  అన్నాడు  అసలు నీకేం  తెలుసు  కనుక ఇది  తెలియటానికి  అనట్టు  అదోలా చూస్తూ   గొంతు తగ్గించకుండా.

డాడీ  కొనిచ్చాడా?”  ప్రశ్నిస్తూ  అలమార  తెరచి  వాడి దౌర్జన్యానికి  బలైన  బొమ్మల  శిథిలాల  మధ్య   వెతకటం  మొదలెట్టింది.

ఉహూ  నాదే!  రౌద్రంగా  అరిచాడు.  ఇల్లంతా వెతికి వెతికి  ఆ  తెల్లటి  ఎగిరే  పారాచూట్  కనిపెట్టలేక  వచ్చి  సోఫాలో  చతికిల  బడింది.
 “నిన్న  కొన్న  ఆ రైలు  బొమ్మతో  ఆడుకో రాదురా  ప్లీజ్…”  కింద  విరిగి   పడున్న  బొమ్మ రైలు  బోగీలనీట్రాక్స్ నీ  చూస్తూ  మొరపెట్టుకుంది  వాడితో.

ఉహూ  దానికి  యాక్సిడెంట్  అయ్యింది.  నాకిప్పుడు  నా పారాచూట్  కావాలంతే!  ఖచ్చితమైన  గొంతుతో  ప్రకటించేసాడు.
అప్పుడే   ఇంట్లోకి  వస్తున్న  భర్త ని  చూడగానే  పోయిన  ప్రాణాలు  తిరిగి  వచ్చినటైయ్యింది  ఆమెకి.

ఏంటీఎందుకేడుస్తున్నాడు?”    అడుగుతూ  వాడిని  లేపి ఎత్తుకున్నాడు  వంశి.

వాడి  బొమ్మేదో  కనిపించలేదటఇల్లంతా  వెతికి  చూసా  దొరకలేదు  బయట పారేసుకున్నాడేమో.  ఆయాసంగా  చెమటలు  తుడుచుకుంది.

ఏరా, ఏంబొమ్మరా?”   అడిగాడు  తన  చేతిలోని  పూలు ఉన్న  కవర్  ని  టీపాయ్  మీద  పెడుతూ.

పారాచూట్ బొమ్మ.  అది  మీరు  కొనిచ్చారా?”  అడిగింది  సుమ.

నేనేం కొనలేదేఏరా  ఎక్కడిదిరా  అదిఎలాగుటుంది  చెప్పు  మనం  వెతికేద్దాం  ఓకేనా  వాడిని  ఉత్సాహపరుస్తూ  ప్రశ్నించాడు.

అదిగో  అలాగే  ఉంటది.  అదే పారాచూట్.  టీపాయ్ పై   వంశి  తెచ్చిన పూలు ఉన్న  చిన్న  పాలిథిన్ కవర్ ని  చూపిస్తూ  చెప్పాడు  చింటు.
ఒక్కక్షణం  వెర్రిగా  చూసింది  సుమ.  అప్పటికే  మొత్తం  అర్ధమైపోయింది.  కెవ్వుమని  అరవాలనే  కోరిక  బలవంతంగా  ఆపుకుంటూ  హు నేను  పిచ్చిదాన్ని  అవటానికి  ఎంతో టైమ్  లేదు  విసుక్కుంటూ  కిచెన్ లోకి  వెళ్ళింది.
వెదవ  పాలిథ్న్  కవర్ తో  ఆటలాడి  దానికో  పారాచూట్  అని పేరు  పెట్టేసిదానికోసం  కొంపంతా  కెలికించేసాడు.  చస్తున్నా  వీడితో….’   మెల్లిగా  హాల్లోకి  వినిపించకుండా  తిట్టుకోసాగింది.

నిన్నటికి నిన్న  తెలిసిన  వాళ్ళింటికెళితే  వాళ్ళపిల్లలకి  వీడి వెదవ  ఆటలన్నీ  నేర్పి, వాళ్ళ షోకేస్ లోని  బొమ్మలన్నీ క్యాచ్  ఆట అంటూ ఆడి  పడగొట్టేసారు.  ఆదివారం  అన్నయ్య వాళ్ళింటికి  పంపితే  అక్కడ  కిష్కింద  కాండ   ప్రదర్శించి    వచ్చాడు!  వాళ్ళ  పిల్లలతో  కలిసి  వాళ్ళ   దీవాన్  బల్లని  లేపి  దుప్పట్లతో  కిటికీకి కట్టేసి  అదేంటో  ఆట  అని  చెప్పి  వచ్చాడంట!  వాళ్ళు రోజూ ఆ ఆట ఆడి దెబ్బలు తగిలించుకుంటున్నారు  అంటూ వదిన లబో దిబో అంటోంది.
పైగా  నోరు విప్పితే  ఏంతపెద్ద  మాటలోఎక్కడ  ఎవరిముందు  ఏం మాట్లాడతాడో  నని  అనుక్షణం  హడలి  చస్తూ  ఉండాల్సిందే. ఇవ్వన్నీ  ఒక  ఎత్తు  వాడి  వేసే  ప్రశ్నలువాడికి వచ్చే సందేహాలూ   ఇంకో ఎత్తు.. వాటికి  సమాధానలు  చెప్పడమంటే  ఆశామాషీ  కాదు.
స్కూల్లో టీచర్స్  వీడి గురించి ప్రతిరొజూ  ఏదో ఓ కంప్లైన్ట్  చెపుతూనే  ఉంటారు.  మొన్న ఇంకో పిల్లడితో  వీడి దెబ్బలాటలో  పొరపాటున ఆ పిల్లాడి పుస్తకం చిరిగితే    వీడి ని గ్రౌండ్  చుట్టు పరిగెత్తమని  పనిష్మెంట్  ఇచ్చిందిట  టీచర్.  అలా పరిగెడుతుంతే  సూపర్ గా ఉందని అందరికీ  ఊరించి చెప్పాడుట వీడు. అందరూ ఒకరి పుస్తకాలు ఒకరు  చించుకుని  కూర్చున్నారుట. ఆ టీచర్ ఇచ్చే సూపర్ పనిష్మెంట్ కోసం!  ఆమె పిలిచి  చెపుతోంటే తలేత్తులేక పోయింది.  ఇంకోసారి  స్కూల్లో పెద్ద  పిల్లలు చిన్న గొడ మీదకి ఎక్కి కిందున్న ఇసకలో దూకే ఆట ఆడుకుంటుంటే  వెళ్ళి  ..   చూస్తూ  ముందుకి దూకితే ఏం గొప్ప గోడెక్కి వెనిక్కి దూకాలి  అన్నాట్ట. దాంతో  ఓ పిల్లాడు అలాగే వెనిక్కి  విరుచుకుని  దూకి చెయ్యి విరగొట్టుకున్నాడు. పిల్లలందరూ  వీడిపై చెపుతుంటే  తనకి  అక్కడే ఏడుపొచ్చేసింది.
అసలు  భయం అన్నదే లేదు!   ఆటలంటే   అంటే చాలు ఒళ్ళు తెలియదు.  దెబ్బలు తగిలించుకుని వస్తాడు. 

పిల్లలని కొట్టకుండా  తిట్టకుండా   భయం  లేని  వాతావరణం  లో  పెంచాలనే  వంశి  కోరిక  కొంతవరకు  సుమకూ  సమ్మతమే  కానీ  చింటూ  అత్యుచ్చాహమూ,   చిలిపిదనమూ  ఆమెని  టెన్షన్ లో  పడేస్తూ  ఉంటాయి.

డాడీ  వీటినిలా  తినకూడదు.  మొన్న నేను  కార్టూన్  నెట్వర్క్  లో  చూసాను... అమ్మాయి  వళ్ళో  పడుకుని  ఆమె  అందిస్తూ  ఉంటే  ఆ గుత్తిలోని పండ్లన్నీ  నోటితో  అందుకుని  తిన్నాడు.
 తండ్రి  తెచ్చిన  ద్రాక్ష పళ్ళు  ఎలా  తినాలో   చెపుతున్న  చింటూ  మాటలు  వినిపించి   అయోమయంగా   వండుతున్న   పప్పులో  వేయబోయిన కారం పొడిని   ఉడుకుతున్న అన్నంలో వేసేసింది సుమ.
                                                                              ****

హాల్లో  టీవీ  ముందు  కూర్చుని  టామ్  అండ్  జెర్రీలో  జెర్రిని  ఎంకరేజ్  చేస్తూ  గావు  కేకలు  వేస్తున్నాడు  చింటూ.
వీడు  నిద్రపోడునాకు  ఇంకోళ్ళకి  నిద్రపట్టకుండా  చేస్తాడు’  మనసులోనే  నిట్టూరుస్తు  భర్తపక్కనే  చేరి  రోజూలాగే  దీనంగా  చెప్పింది .  “వంశీ  వాడిని  కాస్త  అదుపులో  పెట్టకపోతే  రాను  రాను  మరింత  ప్రమాదకరమైన  పరిస్థితులు  ఎదుర్కొనాల్సి వస్తుందేమో  ఒక్క  సారి  ఆలోచించండి

సుమా  నువ్వే    కాస్త  కంట్రోల్లో  ఉండాలమ్మాఆ  బ్రీతింగ్  ఎక్సర్ సైజులు  చెయ్యి  మెడిటేషన్  మానేసినట్టున్నావు! ఫ్యాన్  వైపు చూస్తూ  ప్రశాంతంగా  సమాధానమిచ్చాడు  వంశి.

నా   బొంద మెడిటేషన్  ఏ నిమిషాన  ఏ  వార్త  వింటానోనని  గుండే  అరచేతిన  పెట్టుకు  తిరుగుతున్నాఐనా  నేనన్నదేమిటిమీరు మాట్లాడేదేమిటి?”  గయ్యిమంది.

నువ్వెన్ని  చెప్పినా  నా నిర్ణయం మారదు!  పిల్లాడిని  ఆ పుస్తకాలలో  మేథావులు  చెప్పినట్టే  పెంచితీరతా
ఎప్పటిలాగే  తన  తిరుగులేని  నిర్ణయం  గురించి  ప్రకటించిన  అతడి  వైపు  నిస్సహాయంగా  ఓ  చూపుచూసి 
ఐతే  ఆ  పెంపకమేదో  మొత్తం  మీరే  చూసుకొండి.  నా  వల్లకాదు  ఈ రోజు  నుండి  నేనేది  పట్టించుకోను”   చెపుతూనే  దుప్పటి  ముసుగెట్టబోతున్న  సుమ  హాల్లో  నుండి  టీవీ  పేలిన  శబ్దం  విని  దుప్పటి విసిరేసి  అటుకేసి  పరిగెత్తింది  ఇందాకటి  తన  శపధం  మరచి.

                                    *  *  *  *  *


                    మొత్తానికి  నీది చీకూ చింత  లేని  సంసారమోయ్. మన  ఆఫీసు లో  చూడు  అందరూ  ఏదో  జంజాటం తో  బాధ పడేవాళ్ళేఅదృష్టవంతుడివి.  ఎప్పటికైనా  మి వూరు వెళ్ళిపోతాం  అంటుటావు.  మరిక్కడ ఫ్లాట్ కొనేశావే!  వంశీని  పొగిడేస్తున్నాడు  వాళ్ళబాస్.

హు  వీడికి ముడో యేడు రాగానే చిలిపి క్రిష్ణుడని అర్ధం ఐపోయింది... అద్దిళ్ళళ్ళొ ఉండి మాటపోగొట్టుకోలేక....., కొనుక్కోక  ఏం చేస్తాం!’   అనుకుని  నిట్టూర్చింది  సుమ.

అదే అపార్ట్మెంట్ లోని  చుట్టాలింటికి  వచ్చిన  బాస్  లిఫ్ట్ లో కనిపించేసరికి  తమ  ఇంటికి  తీసుకుని  వచ్చాడు  వంశీ.  ఇద్దరూ  ఏవో  మాటల్లో పడిపోయారు. 

వాళ్ళకి  టీ  పెడదామని  వంటింట్లోకి  వెళ్ళింది .  అంతలోకి  చింటూ  అక్కడే  కూర్చుని  ఉన్నాడని  గుర్తొచ్చి  కంగారుగా  వాళ్ళదగ్గరికి  పరిగెత్తింది  చేతిలో  బిస్కెట్ల  ప్లేటుతో. 
 ప్లేటు  టీ పాయ్  మీద  పెట్టి   “తీసుకొండి  అని  బాస్ తో  చెపుతూ  భయంగా  చింటూ  వైపు  చూసింది.
బుద్దిగా  వచ్చిన  అతిథి నే  గమనిస్తున్నాడు   చింటూ.
దేవుడా  ఇప్పుడు అతడి  ముందు   వీడు  ఎలాంటి  తింగరి  మాటలు  మాట్లాడకుండా  చూడు’  అని  మనసులో  మొక్కుకుంటూ  నాన్నా  నువ్వు  ఇలా  రామ్మానీకు  చాక్లెట్  డ్రింకు  ఇస్తా. బలహీనంగా  పిలిచింది.

అమ్మా  ఈ  అంకుల్  డర్టీ ఫెలో  చెయ్యి  కడుక్కోకుండానే  బిస్కెట్  తింటున్నాడు  అంటున్న  వాడి   చెయ్యిపట్టుకుని   లాక్కురాసాగింది.  ఉండమ్మా  ఈ  అంకుల్  కి మేనర్స్  తెలియదు  లాగుంది  థాంక్స్  చెప్పకుండానే  తినేస్తున్నాడు...
పిల్లల  పెంపక  నిబంధనలకి  నీళ్ళొదిలి  వాడి  నోరు  గట్టిగా  నొక్కి  గింజుకుంటున్న  వాడిని  బలవంతంగా  లోపలికి  లాక్కొచ్చింది  సుమ.

                                         

                                        *  *  *  *  *


పిల్లలకి  నేర్పటం  కాదు  మీరు  చేయాల్సిందిపిల్లలనుండి  నేర్చుకోవాలి.  వారిపై  మీ  నిరాశనిస్పృహలు   చూపకండి. వారిని  దండించ వద్దు.  భయమంటే  ఏమిటో  ఎరగకుండా  వారు  పెరగాలి.  బలవంతంగా  ఏదీ  నేర్పించకండిమనసులో  ఉన్నది  మాట్లాడనివ్వండి. వారికి ఇష్టమైనవే  చేయనివ్వండి...మీ  పిల్లలు  అద్భుతంగా  పెరుగుతారు.   స్టేజ్  పై  గురూజీ  ఉపన్యాసం  సాగుతోంది.

ఇంటికెళదాం  నీరసంగా  లేచి  బయటకు  నడచింది  సుమ.

అదేమిటోయ్  మొత్తం  విని  వెళదాం.  అంటూ  వెనకే  వచ్చాడు  వంశి.

వద్దులేఏదో  మనశ్శాంతి కోసం  వచ్చాను....ప్చ్.. ఇంకేదైనా  వేరే  చెప్తారనుకున్నా...వద్దులే..,” సమాధాన మిస్తూ  వంశి మాటలు  పట్టించుకోకుండా   పార్కింగ్   వైపు  నడిచింది.

గుడికెళ్దామా?” అడిగాడు  ఆమె మూడ్  మార్చటానికి.

వద్దులే  వాడిని  ఆస్కేటింగ్   క్లాసులో  వదిలివచ్చాంఏం  గొడవ  తెస్తాడో  వెళ్దాం  అక్కడే   ఉండడం  మంచిది. చెప్పింది  కారు లో  కూర్చుంటూ.   “కనీసం    ఇక్కడైనా బుద్దిగా దెబ్బలూ అవీ తగిలించుకోకుండా ఎవరితో దెబ్బలాడకుండా  పూర్తిగా నేర్చుకుంటే  బావున్ను.   బయటకు  చూస్తూ  దిగులు  పడింది.

ఏంటి  సుమా వాడి  గురించిన  దిగులు    వదిలేయ్గురుజీ చెప్పంది  విన్నావా  అసలు.   చిన్నపిల్లలుగా  ఉన్నప్పుడు    మనుషులు  ఎంత ధైర్యంగాచలాకీగా  తెలివిగా  ఉంటారు  గమనించావాకొందరి  పిల్లల  చలాకీతనం  చూస్తే  చూస్తే  పెద్దయ్యాక   వీళ్ళు ఏమౌతారో  అననుకుంటాం....  వాళ్ళే  పెద్దయ్యాక  చూస్తే  సంకుచితంగానిస్సహాయంగానీరసంగా  ఉంటారు.  ఎందుకంటావ్!  అదంతా  పెంపకంలో  జరిగిన  పొరపాట్ల  వల్లనేఎన్నో  అపోహలుపిరికితనంహిపోక్రసీఅర్ధం లేని  కట్టుబాట్లు  వీటి మధ్య  పెరిగితే  అంతే  మరి."  మెల్లిగా ఆనునయంగా  చెప్పాడు.

నువ్వుచెప్పేవి  నేనూ  ఒప్పుకుంటా  కానీ   చుట్టూ  అందరూ  ఎలాగుంటే  అలా మనమూ  ఉండక  తప్పదు  కదానల్గురిలో  ఉన్నప్పుడు  కొన్ని  ఇష్టం లేకపోయినా  మనమూ  చేయాలి.  ఎప్పటిలాగే  ఓపక్క   అతని  మాటలు  ఒప్పుకుంటునే  తన నిరసననూ  చెప్పింది.

కొంతకాలం  ఓర్చుకుంటే   పెద్దయ్యేకొద్ది  పిల్లచేష్టలు  తగ్గుతాయివారి  చిలిపిచేష్టలను  కంట్రోల్  చేయడానికి   మనం  వాళ్ళకి  భయం  అలవాటు  చేయకూడదు.   స్వేచ్చగా  మాట్లాడేఆలోచించేప్రశ్నించే  వీలు  కలిపించినప్పుడే  పిల్లలు  పూర్తిగా  వికసిస్తారు .....”

ఊ  మీ  పెంపక    ప్రయోగాలు    సక్సెస్  ఐతే సరే  మంచిదే   గానీ  వాడు  పెంకిగా, గారంగా, రౌడీలా    తయారవుతాడేమో ననే నాభయం.  చెప్పింది  అదే వాదనకి  ముగింపు  అన్నట్టు.

           “మేడమ్  బాబు  చెడ్డమాటలుతిట్లు   మాట్లాడుతున్నాడు.  చెపుతున్న  స్కేటింగ్  నేర్పే  అబ్బాయిని  వైపు  నిరాశగానిరుత్సాందిగులు  వగైరా భావాలు  పలికే  కళ్ళతో  చూసిమౌనంగా  బుట్టలో నుండి  నీళ్ళ  బాటిల్  తీసి తాగింది.

వాడమ్మ  కడుపుమాడ నన్ను  ఓవర్  టేక్  చేసేస్తున్నాడు     నేనొక్క  గుద్దు  గుద్దానంటే  చచ్చూరుకుంటాడు  డొక్కెదవ.   వాళ్ళ  డాడీతో  కంప్లైంట్  చేస్తున్నాడు   చింటూ.

తప్పునాన్నా  అలా  తిట్టగూడదు.   చెప్పబోతున్న  వంశీతో 
డాడీ   మొన్న ట్రాఫిక్  లో  రెడ్‍లైట్   దగ్గర  మనకారు  ఆపితే    రాసుకుంటా  ముందుకు పోయిన   ఆటోవాడిని  నువ్వూ  ఇలాగే  తిట్టావుగా?” అడిగాడు  వాడు.

గుడ్లు  ఉరుమి  వంశీవైపు  చూసి  విస  విసా  కారు  వైపు  నడచింది   సుమ.

సుమా.. అలా  గుడికెళదామా. సుమను మాట్లాడిస్తూ  ఎలాగైనా   కూల్  చేయాలన్నట్టుగా   అడిగాడు  కారు  రోడ్డుమీదకు  రాగానే.

వద్దు  బాబూ  వద్దు!  దేవుడు  ఏమిటిఎందుకుఎలా ఏంటేంటో  ప్రశ్నలేసి  చంపుతాడు.  వాటికి  సమాధానాలు  ఇచ్చి  వాడిని  ఒప్పించేంత  తెలివి  నాకు  లేదుగానీ  ఇంటికే  వెళ్దాం! 

పోనీ మీ  ఫ్రెండ్  ప్రియ వాళ్ళింటికి వెళదామా. ఎలాగైనా ఆమెని సంతోషపెట్టాలనే  తాపత్రయంతో  మళ్ళీ అడిగాడు.
సరెలె.  నా కంత సీన్ లేదు. పోయినసారి వాళ్ళింటికి వెళ్ళినప్పుడు  మీ  సుపుత్రుడు  అక్కడ మాట్లాడిన మాటలు మర్చిపోయారా!  అమ్మా  వీళ్ళేంటీ ఇల్లు ఇంత డర్టీ గా పెట్టుకున్నారు.  చెత్తగా ఉంది ఇక్కడ నాకేం  నచ్చలేదు.  అనలేదూ..! ఇల్లంతా చెత్తగా  చేస్తే నన్ను డర్టీ బోయ్ అని తిడతావుగా  నీ ఫ్రెండ్  ని ఏమీ అనవేం ఆంటీని చూస్తే సోగ్గా ఉందీ. ఇల్లు చూస్తే డర్తీగా ఉందీ. అంటాడా!   హవ్వ.  ఓ చిన్నపిల్లాడు మాట్లాడే మాటలా అవి!  నా మొహం ఎక్కడ పెట్టుకోవాలో  తెలియ చచ్చాను.

ఆ.., అవి వాళ్ళు పట్టించుకోరులే నువ్వు మరీ.... ఏదో చెప్పబోతున్న  వంశీని ఉరిమి చూసింది.
  ఆమె   కోపం గ్రహించినట్టు గా  వెంటనే  కారుని  ఇంటివైపుగా  మళ్ళించాడు  వంశీ.

ఇద్దరి మాటలతో  తనకేం  సంబంధం  లేదనట్టుగా  వెనక సీటులో  కూర్చుని  స్కేటింగ్  షూ ని ఆపరేషన్ చేస్తూ పార్టులుగా  ఊడదీయడంలో  మునిగిపోయాడు  చింటూ  సీరియస్ గా.


                                 *  *  *  *  *  *


పద్మ  నాల్గు రోజులనుండీ  పనికి  రావటం  మానేసిందిపిల్లాడితో  ఇంటిపనంతా  చేసుకోలేనని  తెలుసుగా...రెండ్రోజులకోసం  పక్కింటి  పనిషిని  పిలుచుకుందామంటే  ఆవిడా  వారం నుండి  రావడంలేదట  మొక్కులని  ఊరు పోయిందట  సణుగుతోంది  సుమ.  
 “ఇంకెవరన్నా ఉంటే    పంపించమని  వాచ్ మెన్ తో చెప్పి వస్తానుండు. అప్పటికప్పుడు  వాచ్‍మెన్ దగ్గరకు  బయల్దేరాడు వంశీ.

చింటూ  పుట్టకముందునుండీ  పద్మ  తన  దగ్గరే  పనిచేస్తుంది. ఎన్నడూ  నాగాలు  పెట్టి ఎరగదు, ఏదైనా అవసరం  వచ్చినా  ముందురోజే  చెప్పివెళ్ళి  మర్నాటి  సాయంత్రానికల్లా  వచ్చేస్తుందిరాలేననుకుంటే  తనబదులు  ఎవరినో  ఒకరిని  ఏర్పాటు  చేసే వెళుతుందిఏదో  ముఖ్యకారణమే  ఉండి ఉంటుంది లేకపోతే  ఇలా చేయదు.’  అనుకుంది  సుమ.

పద్మ భర్త కు యాక్సిడెంట్  అయ్యిందటవాచ్‍ మెన్ పద్మ మామ  కనిపించి  చెప్పాడట.యాక్సిడెంట్  వార్త  ని మోసుకొచ్చిన  వంశీ  మాటలు  విని  ఒక్కఉదుటన    లేచింది  సుమ.

అయ్యోపాపం,   అతను  రిక్షా నడుపుతాడురిక్షా  యాక్సిడెంట్  అయ్యిందేమో.  ఎలా  ఉన్నాడట ?”


ఏమో మరి అదేం చెప్పలేదు  ఈ రోజు  వస్తానని  చెప్పమందని  చెప్పాడట.

వస్తానని  చెప్పిందంటే  అతనికేం  అయ్యుండదులెండి. పద్మ  వస్తానందనగానే  ప్రాణం  లేచివచ్చింది  సుమకి  పద్మలేక  ఇల్లంతా చిరాగ్గా  తయారయ్యిందిపద్మ  లేకపోతే  ఇల్లెలా  అనిపించేంతగా  అలవాటైపోయింది. శ్రద్దగా  పనిచేస్తుందిఇల్లంతా  నీట్‍గా ఉంచుతుందిచింటు అల్లరి  ఆమె  మాత్రమే  భరించగలదు, చింటూకూ  పద్మ అంటే  ఇష్టం.
పద్మ  వస్తుందనగానే  రిలాక్సైపోయి  పనిమాట  మరచి  వంశీ తో  కబుర్లలో  మునిగిపోయింది సుమ.  ఆడుకోవటానికి  వెళ్ళిన  చింటూ  వచ్చాడు.  వాడికి  పాలు కలుపుతూ ఉంటే  వచ్చింది  పద్మ.

ఏంటీ  పద్మా.. వాచ్‍మెన్  ఏదో  చెప్పాడు. ఏం  జరిగింది?” అడుగుతున్నాడు  వంశీ. సుమకూడా వచ్చి ఏంజరిగింది  అన్నట్టు చూసింది.
  ఇంట్లోకిరాకుండా  బయటే  నిలుచుంది  పద్మ.  సారూ   పెద్ద యాక్సిడెంటు  అయ్యింది, డాక్టరు  ఏం జెప్పలేము  అన్నడుప్రాణానికి  భయం లేదని  నిన్న  జెప్పారు. ఒక కాలు బొక్క  ఇరిగింది కట్టు కట్టిండ్రు, ఇంకోకాలు పూర్తంగ  తీసేసిండ్రుఒక చెయ్యి బొక్క  రెండు దిక్కుల ఇరిగిందంట  కట్టుకట్టిండ్రు.కళ్ళంమ్మట  నీళ్ళు  పెట్టుకుంటూ  చెప్తోంది.

అయ్యో ...  ఎలా జరిగింది?”  ప్రశ్నించింది  సుమ.

రిక్షాని  ట్రక్కు  గుద్దేసి   పోయ్యిందంటమ్మా.   ప్యాసింజర్లు  లేరు  ఉంటె  ఎన్ని  ప్రాణాలు  ఉసురు  మనేటివో...  ఏడుపు  ఆపకుండానే  చెప్పుకుపోయింది 

ఇప్పుడు  ఎలాఉన్నాడు?”  ప్రశ్నించాడు  వంశి.

ప్రాణాలకు  భయం లేదన్నరు.  చెప్పిపోదామని  వచ్చిన.  అని  మౌనంగా  నిలుచుంది  పద్మ.
ఇంట్లోకి  వెళ్ళి  ఓ  నాలుగు  వేలు  తెచ్చి  పద్మ  చేతిలో  పెడుతూ  “ఇంకేదైనా  సహాయం  అవసరం  పడితే  అడుగు.  చెప్పాడు  వంశి.
రెండుచేతులెత్తి  నమస్కారం  చేసి  కొంగుతో  కళ్ళు  తుడుచుకుంటూ  వెళ్ళిపోయింది  పద్మ.

అమ్మా  యాక్సిడెంట్  ఐతే  చనిపోతారుగా?”  ప్రశ్నించాడు  అక్కడే  ఉండి  వాళ్ళమాటలన్నీ    వింటున్న  చింటూ.

నువ్వుపాలు  తాగేసావుగా ఇంక  కాసేపు  కూర్చుని  హోం  వర్క్  చెయ్యి.”   చెప్పింది  సుమ  వాడి  ప్రశ్నకు సమాధానంగా.  తండ్రివైపు  చూసాడు  చింటు  తన  ప్రశ్నకు  మాధానం  వస్తుందేమోనని.  ఏదో  ఆలోచిస్తున్నట్టుగా  ఉన్న  వంశీ  మొహం  చూసి  తిరిగి  ప్రశ్నలేమీ  వేయకుండా   స్కూలు  బ్యాగు  తెచ్చుకుని  అక్కడే  కూర్చొని  బ్యాగులోంచి  నాలుగు  పెన్సిల్స్  ఓ పక్కన  పెట్టుకుని   షార్పనర్  తీసి   ఒకటొకటిగా  పూర్తిగా వాటి అంతు చూడసాగాడు.   

పాపం    అతను  తెచ్చే డబ్బే  ఆ ఇంట్లోవాళ్ళందరికీ  ఆధారం.  ముసలి  తల్లిదండ్రులుముగ్గురు  చిన్నపిల్లలు...  ఇకపై  ఎలా బతుకుతారో  ఏమిటో!  నిట్టూర్చింది  సుమ.

అవును  ఇంటికి  ఆధారమైన  వాళ్ళకి  అనుకోకుండా  ఏదైనా  జరిగితే  ఆ ఇంటిల్లిపాదీ  రోడ్డున  పడ్డట్టే.   చెప్పాడు  వంశీ.
పద్మ గురించి,  వాళ్ళ  కుటుంబం  గురించి,  వేరే  కుటుంబాలలో  ఇలా  జరిగిన  వాటిగురించీ  మాట్లాడుకుంటూ  ఉండిపోయారు  చాలా సేపటివరకూ.
మాటల్లో  పడి  టైమే  చూసుకోలేదు  రెండు  గిన్నెలు  తోముకుని  వంట చేసేస్తా...,ఉదయాన్నే  లేవాలిగా.  అంటూ  లేచింది సుమ.


    అమ్మా..."  పిలిచాడు  అమ్మకీ  నాన్నకి  మధ్య పడుకున్న  చింటూ.  కాలు విరిగిపోయిన వాళ్ళు   ఎలా  నడుస్తారు? ఇంకెప్పుడూ  పడుకునే  ఉండాలా?”

వీల్స్  చైర్  లో  కూర్చొని  తిరగొచ్చురా. కర్రల సాయంతో కూడా నడవగలరు.  వాడికి బదులిచ్చాడు  తండ్రి.

పద్మవాళ్ళ  వెంకటేష్  ఇంక నడవలేడు, వాళ్ళకి  కష్టం  డబ్బులుండవు  అన్నావుగా  డాడీ  అమ్మతో.

నువ్వు ఇంక  నిద్రో నాన్నా  లేటయ్యింది. టాపిక్  మార్చడానికి  ప్రయత్నించింది  సుమ.

డాడీ  ఒకపని  చేద్దామా  రోజూ  కింద  కూరగాయల  బండివాడు  లేటుగా  వస్తున్నాడని  అమ్మ కి కోపం  వస్తుంది కదా.  పాపం పద్మ వాళ్ళ  వెంకటేష్ ఇంక  రిక్షా  నడపలేడుగా,  మన  అపార్ట్మెంట్  లో కూరగాయల  కొట్టు  పెట్టుకోమందామా?  షాప్ కీపర్ అంటే నడవక్కర్లేదు. కూర్చునే వుండొచ్చు.
చింటూ  మాటలకు  ఆశ్చర్యంగా  చూసింది. వాడిని  అమాంతంగా  దగ్గరకు  తీసుకుని  ముద్దాడాడు  వంశీ.

"చూసావా?    వీడి  చిట్టిబుర్రలో ఆలోచనలు..  మన  పెంపకం  సరిగ్గా  సాగుతుందని  ఇప్పటికైనా  నీకు  నమ్మకం  కలిగిందా?" అన్నట్టు చూశాడు సుమకేసి.
  
సమాధానంగా  వంశీ  చేతుల్లోంచి  చింటూని  లాక్కుని  ముద్దు  పెట్టుకుంది  సుమ.

   
                                        **  **  **  **  **  **  **

జాబిల్లి వెబ్ మ్యాగజైన్ - విజ్ఞప్తి

11:48 AM at 11:48 AM

నా పూర్తి స్వంత ఖర్చుతో  నేను నిర్వహిస్తున్నది   జాబిల్లి వెబ్ మ్యాగజైన్.  http://jabilli.in

దానిలో తొంభైశాతంగా  ఉన్న  నా రచనలు    నా  మరొక  వెబ్ సైట్  'ఫర్ కిడ్స్'     http://forkids.in    లోని తెలుగు విభాగంలో  తిరిగి ప్రచురిస్తున్నాను.

అలాగే బాలసాహిత్యాన్ని ఒక చోట కూర్చాలనే  నా ఆలోచన  విని, నేను కోరగానే ఎంతో అభిమానంతో  సాహిత్యాన్నీ, రచనలనూ  (కంట్రిబ్యూట్) అందించిన రచయితల రచనలను కూడా  వారి పేరుతో అక్కడతిరిగి ప్రచురిస్తున్నాను.

ఇక ముందు జాబిల్లిని తొలగిస్తున్నాను.


బాల సాహిత్యంపై మక్కువ  కలిగిన వారికోసం  ఇకపై    http://forkids.in

జాబిల్లి మొదలెట్టినప్పుడు పిల్లలకోసం ప్రత్యేకంగా ఒకచోటు అన్నదే నా కాన్సెప్ట్.  పిల్లలని భాగస్వాములను చేయాలి. బాల సాహిత్యాన్ని అంతర్జాలంలో ఒక చోట కూర్చాలి.  అదే విషయం అప్పుడు జాబిల్లి మొదటిపేజీలో, మాగురించి అన్నచోట తెలియజేసాను.

ఇకపై యధాతథంగా  ఫర్ కిడ్స్  లో  బాల సాహిత్య  కూర్పు  కొనసాగుతుంది.

ఎంతో అభిమానంతో రచనలు అందిస్తూ   ప్రోత్సాహిస్తున్న వారికి పేరు పేరునా  ధన్యవాదాలు. 

మీ
Ramya Geetika

Hobby blog

2:33 PM at 2:33 PM

నాలో అప్పుడప్పుడు సృజనాత్మకత ఒళ్ళువిరుచుకుంటూ నిద్రలేస్తుంది :)   గుర్తుగా అన్నింటికీ ఒక ఆల్బం వుంటే బావుంటుందనిపించి వాటికోసం ఓ బ్లాగు పెట్టాలని అనుకుంటూ ఎప్పటికప్పుడూ వాయిదా వేస్తూవస్తున్నా
. పొటోలు తీయాలీ అప్లోడ్ చేయాలీ అదీ నా బద్దకానికి కారణం :)
చివరికి ఇప్పటికి అ బ్లాగు మొదలెట్టేశాను     Hobby Studio        మొన్నటి సంక్రాంతి రోజే పుట్టిందీ బ్లాగు.

                                                          http://myhobbystudio.blogspot.com

పుస్తకాలు - 2

6:43 PM at 6:43 PM

మొదట్లో వాటినీ న్యూస్ పేపర్లలా అలా చదివి ఇంకోళ్ళకెవరికైనా ఇచ్చే ఓ అలవాటుండేది. ఆ వయసులో చదివిన పుస్తకం నాల్గేళ్ళు పోయాక చదివితే కొత్తగా అన్పించేది, వయసును బట్టీ ఆ కథలు కలిగించే ఆలోచన్లలో అనుభూతుల్లో తేడాకనిపించేది. మళ్ళీ ఒకసారి చదువుదాం అనుకున్నప్పుడలా మళ్ళీ కొనుక్కోవటం, కొన్ని దొరక్కపోవటం ఇవీ పుస్తకాలు పోగేయటానికి కారణాలు. ఇప్పటికీ నా దగ్గరున్న వాటికంటే పోగొట్టుకున్నవే ఎక్కువ. ( ఎవరికన్నా ఓ పుస్తకం ఇచ్చి నాల్గురోజులు పోయాక అడిగి చూడండి అది మరొకరికి ఇచ్చాననే చెప్తారు ఎక్కువమంది)
బామ్మలో అమ్మలలో చెప్పిన చిన్ననాటి ఆ కథలే సాహిత్యభిలాషకి బీజాలై ఉంటాయి సాధారణంగా.నాకు అమ్మమ్మ చెప్పిన కథలు. కథలంటేనే నాకెక్కువ ఇష్టం వంద కథలున్న పుస్తకమైనా ఇష్టంగా చదవగలను గానీ నవల నాకెందుకో బోరే! యండమూరి నవలలు ఇష్టమే గానీ, ఎక్కువగా కొన్నవి కథల సంపుటాలే. కొడవటిగంటి నుండి రావూరి భరద్వాజ వరకు, చలం, గోపీచంద్ నుండి ఇప్పటి సుంకోజీ వరకు అన్నీ ఇష్టమైనవే.

కథలు కవ్విస్తాయి, నవ్విస్తాయి, కన్నీళ్ళు పెట్టిస్తాయి. కల్లోల పరుస్తాయి! మురిపించి, వెక్కిరించేవి, సేదతీర్చేవి, ఉద్వేగంతో ఊగించేవి, ఆలోచింపజేసేవి, స్పూర్తినిచ్చేవి, దారి చూపేవి. కొన్ని నిగూఢంగా, ఇంకొన్ని వంకరగా వ్యంగంగా, డొంకతిరుడుగా చెప్పేవికొన్ని, చెల్లున వీపు చరిచేవికొన్ని. కలల్లోంచి వ్యధల్లోంచి పుట్టేవి కొన్నైతే, ఆలోచనలనీ ఆవేదనలనీ పంచేవి కొన్ని. తెలియని, ఎప్పుడూ చూడని ప్రపంచాన్ని చూపేవి కొన్నైతే.....! చుట్టూ జరిగే వాటిని ప్రతిబింబింపజేసేవి కొన్ని. కథలంటే నాకిష్టంకాదు....పిచ్చి! మంచి కథ చదివితే విందారగించినంత తృప్తిగా ఉంటుందంటారు కొందరు! నేనంత భోజన ప్రియురాలిని కాదు కాబట్టి నాకైతే ఆరోజుకి భోంచేయకుండానే పొట్టనిండినట్టు ఉంటుంది నాకు.

క్లాసురూం గోల గోల ఉంది ఎన్నిసార్లు సైలెన్స్ అని టీచర్ అరచినా వినిపించుకోనట్టే ఉన్నారు పిడుగులు. మీకో కథ చెపుతా అన్నదా అంతే పిన్డ్రాప్ :) అన్నమాటే. అన్నం తినకుండా పేచీపెట్టే చంటాడు కథ మొదలెట్టగానే నోరుతెరచి వింటాడు తింటూ. ఎదన్నా పని చెపితే కుర్రాడు వినిపించుకోలేదా రాత్రికి కథ చెపుతా నని లంచంపెడితే ఆ పని ఐపోయినట్టే. ఆడుకునే పిల్లల్ని పిలిచి నీతి బోధలు చేయబోతారు తాతగారు. అబ్బా క్లాసు పీకుతున్నాడు బాబో అనుకునే పిల్లలు ఓ నీతిథల పుస్తకం చేతికిస్తే అవే బోధలు హాయిగా చదివేస్తారు.
చిన్నప్పుడు రెక్కలగుర్రంపై రాకుమారుడు వెళుతున్నాడంటే సంబరంగా దాన్నలాగే ఊహిస్తాం. పెద్దయ్యాక అది అసంబద్దమైంది అంటాం! ఏడు చేపల కథ తెలియని వాళ్ళుండరేమో, అలీబాబ, గలీవర్, అల్లాద్దీన్..ఇలా చెప్పుకుంటూపోతే అప్పుడు మనల్ని మరిపించే కథలెన్నో..... అందుకే కొన్ని కథల్ని కథల్లానే చదివితే బావుంటుందనిపిస్తుంది నాకు.
అబ్బే ఈ కథలోలా మేంలేము దిన్నసలు ఒప్పుకో అంటాం! అందరిజీవితాలూ ఒకేలా సాగితే వాటినే కథలుగా రాయాల్సిన అవసరమేముంది! నేనెప్పుడూ చదువుతున్న కథ నాకు మ్యాచ్ :) అయ్యిందా అని అనుకొని చదను. అసలెందుకు మ్యాచ్ :) అవ్వటం! ఒక్కోరికి ఒక కథ ఉంటుంది మన సంగతి కాసేపు పక్కన పెట్టి వాళ్ళ కథేమిటో వినాలనే కుతూహలం కథని మరింత ఆసక్తిగా చదివిస్తుంది. కథలు కొన్ని కల్పితాలు ఐనా వాస్తవమనే బ్రమ కలిగిస్తాయి, కొన్ని వాస్తవాలు ఐనా నమ్మశక్యం కాదు! ఏవైనా సరే ఆ కథ నన్ను తనతో ఈడ్చుకుపోయి నన్ను నేను మరచిపోయేలా చేసిందంటే....., ఆ కథలో పాత్రలతో పాటూ కలిసి ప్రయాణం చేస్తూ చివర వారితో వీడ్కోలు కష్టంగా ఉందంటే..., అంటే .....:) మరదే కథ! మనసుని కదిలించేదే నాకు మంచికథ!
చుట్టూ అందరూ ఉన్నారు బయటకి నవ్వొద్దు బ్రెయిన్ ఓ వైపు సూచనలిస్తూనే ఉంటుంది, అది ట్రైనా, బస్సా ఎక్కడున్నాం... చదువుతున్న కథలో పాత్రలు వదలకుండా పట్టి పీడిస్తూ పొట్ట చెక్కలయ్యేలా నవ్వొచ్చేస్తుందంటే......:) మరదే కథ, మహా మంచి కథ.
చదువుతోంటే ఉద్వేగం ఊపేసిందా, కథలో పాత్రలు జీవమున్న మనుషులుగా అనుభూతి కలిగించాయంటే...., వాళ్ళు ఎక్కడో ఉన్నారని ఆ తరువాత కూడా ఎప్పుడూ అనిపిస్తూ ఉందంటే......, పాత్రలు వ్యక్తులు గా మారి గుర్తొస్తున్నారంటే........:) ఆ... కథే కథ!
చదువుతూ ఉంటే గుండె పట్టేసి, కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయంటే....., పూర్తయ్యాక ప్రపంచం శూన్యంగా, బుర్ర మొద్దుబారి పోయిందంటే... అద్గదీ కథ.
జ్ఞాపకాల తేనెపట్టుని తట్టి లేపుతుందా... ...చిచ్చుపెడుతుందా... ఊ.....కథే ....... :)
వింత లోకాలని చూపి విస్మయ పరుస్తుందా! ఊహల ఉయ్యాలలో ఊగిస్తుందా ఐతే పొట్టనిండే కథే!
అసలింతకు చెప్పొచ్చేదేంటంటే కథలపుస్తకాలు నాకిష్టం. చక్కటి శిల్పం, కథనం, కమ్మటిభాష, శైలీ ఉన్నాయంటే ఆకథ ఎవరిదైనా నాకు ఓకేనే :)

ఒక యోగి ఆత్మకథ

5:20 PM at 5:20 PM

నేను యోగ లో డిప్లమో చేస్తున్న సమయంలో ఆ కోర్స్ కి సంబంధం లేక పోయినా యోగ, యోగి అన్న పేరున్న ప్రతి పుస్తకమూ కొనేదాన్ని. అలా నాకు పరిచయమైనదే 'Autobiography of a yogi.'
కొంతకాలం నా దగ్గరున్న ఆ పుస్తకం పుస్తక ప్రియులెవరో దోచిన కారణంగా ఈ మధ్య మళ్ళీ కొన్నాను. ఈ సారి తెలుగు వెర్షన్‌ 'ఒక యోగి ఆత్మ కథ.'

శ్రీ పరమహంస యోగానంద రాసిన వారి ఆత్మ కథే ' ఒక యోగి ఆత్మ కథ.'యోగి జీవితం, యోగ విద్యలు వీటిగురించి స్వయంగా ఒక యోగి రాసిన గ్రంధం ఇది. పుస్తకంలోని ముందు మాటలో ఎంతో మంది ప్రశంసలు అందజేసారు. అందులో ఒకటి ఇలా ఉంది.... "ఒక ఆకర్షణీయమైన జీవితాన్ని, ఎన్నడూ విని ఉండనంత విశిష్టమైన ఒక వ్యక్తిత్వన్ని సాటిలేని శక్తి తోనూ స్పష్టతతోనూ ఈ పుస్తకం వెల్లడి చేస్తుంది; పాఠకుడు ఆద్యంతం ఉత్కంఠతతో నిండిపోతాడు.... కేవలం మానసికమైన ఆధ్యాత్మికమైన మానవ కృషి మాత్రమే శాశ్వతమైన విలువ ఉన్నదనీ, మానవుడు తన ఆంతరంగిక శక్తి తో భౌతికమైన అవరోధాలనన్నింటినీ జయించ గలడనీ ఈ పుటల్లో తిరుగు లేని ఋజువు లభిస్తుంది.... ఒక ఆధ్యాత్మిక విప్లవాన్ని తీసుకువచ్చే శక్తి ఈ ప్రముఖమైన జీవిత చరిత్రకుందని మనం ఎంచాలి."

మొదటి సారి నేను ఈ పుస్తకం చదివి నప్పుడు ఆ నాల్గు రోజులూ కొత్త లోకంలో విహరిస్తున్న అనుభూతి. చదువుతున్నంత సేపూ సంభ్రం, ఆశ్చర్యం నన్ను ముంచెత్తుతూనే ఉంది.
రెండవ సారి నింపాదిగా, కులాసాగా చదువుకున్నాను. మళ్ళీ అబ్బురపడ్డాను, ఆశ్చర్య పోయాను!
సరళమైన శైలీ, అద్భుతమైన సంఘటనల చిత్రణ. ఆద్యంతమూ వదల కుండా చదివించేస్తుందీ పుస్తకం.

సనాతన భారతీయ ధ్యాన ప్రక్రియ అయిన క్రియా యోగాన్ని ప్రపంచమంతా వ్యాప్తి చేయటమే పరమ హంస యోగా నందుల జీవిత కర్తవ్యం అని ఆయన గురువు గారి జోస్యం. ఆ దిశగానే ఆయన జీవితం సాగుతుంది.
ఆయన కి తారసపడిన యోగుల ఫొటోలు మధ్య పేజీల్లో పొందుపర్చారు.

బాల్యం తో మొదలెట్టి కుటుంబము, విద్యాభ్యాసము, తన గురువుతో గడిపిన రోజులు..తనకి తారసపడిన యోగులు, ఎదురైన సంఘటనలు, ఆయన కలుసుకున్న మహాత్ములు ఇతర యోగుల గురించి, వారి అద్భుత శక్తుల గురించి ఆసక్తి కరమైన ఎన్నో సంగతులు వివరిస్తూ అన్నింటివెంటా మనల్ని పరుగులు పెట్టించేస్తారు. . ఆయన నిర్మల భక్తి, దృఢ విశ్వాసము చదువరులను ముగ్ధులను చేస్తాయి.
ఎన్ని సార్లు చదివినా విసుగు పుట్టించనిది, ఏ పేజీయైనా నేరుగా తెరచి చదువుకోగలది 'ఒక యోగి ఆత్మ కథ.'



...........................................................................

అనగనగా ఒకరోజు

11:52 AM at 11:52 AM

అన్నిరోజులు ఒక్కలా ఉండవు. డైరీ ని అడిగితే చెపుతుంది!
ఓ రోజంతా ఏం చేశామో ఆలోచనలెలా సాగాయో గమనిస్తే, కూర్చుని వాటిని అలాగే రాస్తే మనకే తెలియకుండా ఎన్నో సంగతులు కనిపిస్తాయి! ప్రయత్నించి చూడండి ..... అన్నట్టు ఇక్కడ కథ లో అమ్మాయి ఓ పూట సంగతులు పంచుతోంది ఒక్క మారు అక్కడికి వెళ్ళొచ్చి పని మొదలెట్టండి.




అనగనగా ఒకరోజు


“భూఊఊఊ…హ హ హ…. సింధూ… బై బాయ్….”

నా పక్కనుండి స్పీడ్ గా స్కేట్ చేస్తూ నన్ను దాటి వెళ్ళింది మధు.
తెల్లటి మంచు శిఖరాలు సూర్యోదయపు వెలుగుల్లో పసిడి కొండల్లా మిలమిల లాడుతున్నాయి. మంచుముద్దలు ఒకరిపై ఒకరు విసురుకుంటూ కేరింతలుకొడుతూ ఆడుతున్నారు స్టూడెంట్స్.

గగుల్సు సవరించుకుంటూ ఆ వచ్చేది కామాక్షీ మేడం లాగుందే! అబ్బ చింపాంజీ లా ఉండే మేడం ఇంత అద్భుతంగా ఎలా మారిపోయింది! ఈ కొండల్లోని మహిమా! ఎప్పట్లాగే అందరికీ ఆర్డలేసుకుంటూ వెళుతోంది, హు ఎలా మారినా ఈవిడ క్లాసులు పీకడం మాత్రం మానదు!

చూస్తుండగానే వాతావరణం మారిపోతూ ఉంది , ఒహ్ ఎక్కడి నుండి వచ్చాయి ఇన్ని మేఘాలు! ఊ… దీనిపై హాయిగా పడుకుని దర్జాగా తిరుగుతా, ఈ మొద్దు మొహాలు నడుస్తూ ఆ లోయలోకి దిగేలోపే నేనూ ఈ మబ్బు మీదకెక్కి అంతా తిరిగి చూసి వాళ్ళకంటే ముందే అక్కడికి చేరుకోవచ్చు.
ఆహా మెత్తగా ఎంత హాయిగా ఉందీ మేఘం!! ఇదే స్వర్గం, స్వర్గం లో ఇలాగే ఉంటుంది ఎన్ని సినిమాల్లో చూడలేదూ!

“సింధూ…సింధూ…”
అదిగో అమ్మ పిలుస్తోది, ఓ అమ్మ కూడా స్వర్గానికొచ్చేసిందా!
“అమ్మా నువ్వూ ఓ మేఘం పై పడుకో.., నడవకు అనవసరంగా కాళ్ళనెప్పి.”

“లే లే కాలేజ్ లేదా?”

అందరూ ఇక్కడే ఉన్నారు ఇంకా కాలేజేంటీ ? అయ్యో నా మబ్బులు లాగేసుకుంటుంది,
“ అమ్మా నీకావాలంటే ఇక్కడ ఇన్ని మేఘాలున్నాయి నాదెందుకు లాక్కుంటున్నావ్.” నా మేఘం కోసం తడుముకుంటూ కళ్ళు తెరిచాను .
చేతిలో దుప్పటితో బెడ్ పక్కనే నిలుచుని ఉంది అమ్మ. “లే టైం చూడు… మళ్ళీ లేటవుతుందని కంగారు పెడతావు.” చెపుతూ వెళ్ళింది.
అబ్బా ఎంతమంచి కల ఇంకాసేపుంటే ఆ మేఘం ఎక్కి ఎక్కడికెళ్ళుండేదాన్నో! అతిలోకసుందరి లో శ్రీదేవిలా అలా మంచుకొండల్లో విహరిస్తూ పాటపాడుకుంటూ…

ఇల్లెగిరిపోయేలా మిల్క్ కుక్కర్ విజిల్...

అబ్బా చీ....! అక్కడికి ఎలాగూ పంపరు, కనీసం కలలోనైనా పూర్తిగా చూడనివ్వరు. పక్కనే వెలవెల బోతున్న నా మబ్బుతునని ఒక్క తన్ను తన్ని హాల్లోకి వచ్చాను.

“సింధూ కింద కాయగూరల బండి వచ్చినట్టుంది బుట్టతీసుకొనెళ్ళు. వంకాయలున్నాయేమో చూడు, ఓ నాలుగు మునక్కాడలు, అలాగే కరివేపాకు కూడా తీసుకురా.” అమ్మ వంటింట్లోంచే లిస్ట్ చదువుతోంది.
బ్రష్షు నోట్లో పెట్టుకుని టీవీ ముందు కూర్చున్న సంజు గాన్ని చూడగానే ఒళ్ళు మండింది. వీడికేమీ చెప్పదు. నన్ను లేపిందే ఇందుకు, బంగారం లాంటి కల ఎప్పుడంటే అప్పుడు కావాలంటే కనగలమా అలాంటి కలలు!
“అరేయ్ సంజూ పో బాత్రూం లోకి, అసహ్యంగా హాలంతా తిరుగుతూ బ్రష్ చేయకు.” నా కోపమంతా వాడిపై చూపిస్తూ వాడు తిరిగి సమాధానం ఇవ్వకముందే బుట్ట అందుకుని కారిడార్ లోకి వచ్చేసాను.
పక్క ఫ్లాటు లోని ఎయిర్ టెల్ అంకుల్ పోన్‌ పట్టుకుని అపార్ట్మెంట్స్ అదిరిపోయేలా సౌండ్స్ చేస్తున్నాడు.
అబ్బ ఈయనొకడు ఇంట్లోఉన్నంత సేపూ పోన్‌ లో మాట్లాడుతూనే ఉంటాడు ఆఫీస్ కెళ్ళి ఏం చేస్తాడో!
ఎవడో దుర్మార్గుడు కిందఫ్లోర్ లో లిఫ్ట్ డోర్ సరిగ్గా వేయకుండా పోయినట్టున్నాడు, అది కుయ్యో మొర్రో మంటున్నా ఎవరికీ పట్టనట్టే ఉన్నారు. మెట్లుదిగి రెండో ఫ్లోర్ కి వెళ్ళేసరికే ఎవరో లిఫ్ట్ లో దూరి కింద కెళుతున్నారు.
చీ స్వర్గం లోంచి నరకం లో పడ్డట్టుంది. ఆ మంచుకొండల్లో ఎంతబావుంది!
గేటు పక్కనే కాయగూరల బండిచుట్టూ మూగి బేరాలాడుతున్నారు. ఈ ఆంటీలు ఏంటో! బోడి కూరలకీ బేరాలే! రోజూ ఇదే పని బోరు కొట్టదా వీళ్ళకి!

“సింధూ గుడ్మార్నింగ్.” ఇకిలిస్తూ బయటనుండి వస్తున్నాడు సందీప్.
నిజంగా రోజూ జాగింగ్ కే వెళతాడా? ఇక్కడిక్కడే అమ్మాయిలకు బీటేస్తూ ఉంటాడా? నాకు డౌటే…, అది తీరాలటే ఇంకా పొద్దున్నే లేవాలి అదికుదిరేదికాదులే.
బండివాడిచ్చిన బుట్టతీసుకుంటూ పైకి చూసాను రోజట్లాగే ఫస్ట్ ఫ్లోర్ తాతగారు బాల్కనీ లో నిలుచుని కనిపించని సూర్యునికి ప్రదక్షిణాలు చేస్తూ ఆదిత్యహృదయం చదువుతున్నారు.

ఇంట్లోకొచ్చేసరికి హాలు టీవీ సౌండ్స్ తో కంపించి పోతోంది. కిందకూర్చుని తాపీగా పాలు తాగుతున్నాడు సంజూ.
“ఒరేయ్ ఎన్నిసార్లు చెప్పినా నీకు ఏదీ ఎక్కదు, టేబుల్ దగ్గరికెళ్ళి కూర్చోపో, డాడీ టూర్ నుండి రానీ నీ సంగతుంది. ఆ సౌండ్ తగ్గించు, అంతలావు కళ్ళజోడు వచ్చినా బుద్దిరాలే నీకు లేచింది మొదలు ఆ టీవీ ముందే.”

“ఆ రానీలే నేనూ చెప్తా డాడీతో! డాడీ లేనప్పుడు అర్ధరాత్రి దాకా నువ్వేగా టీవీ ముందు కూర్చునేదానివి!”
దొంగరాస్కెల్ గాడు ఈ మధ్య వీడికి గ్రామర్ ఎక్కువైపోతుంది, మాటకి మాటా నేర్చాడు. అమ్మననాలి అసలు వీడ్ని నెత్తి కెక్కించుకుంటుంది.

“సింధూ ఏమైంది? ఎంతసేపు?”
“ఆ వస్తున్నా.” అబ్బ, వీడు గంటలు గంటలు ఏ పని చేసినా ఏవనదు, ననైతే పరిగెత్తిస్తారు!

“వెళ్ళు, లేటయ్యిందని వెళ్ళేముందు గెంతులేస్తావు. మొహం కడిగి, స్నానం చేసి రెడీ అవ్వు. ఆ తల తడపకు…” వెనిక్కి తిరిగి చూడకుండా చెప్పుకు పోతోంది అమ్మ.


ఆ క్లోజప్ యాడ్ లో మోడల్స్ పళ్ళు మెరిసిపోతుంటాయ్! ఎంత పేస్ట్ ఏసి తోమినా ఇక్కడ మాత్రం ఆ మెరుపు రాదు! ఈ సారి వేరే బ్రాండ్ కొనాలి.
హు జుట్టు తడపద్దూ… రోజూ చెప్పే మాటలే మళ్ళీ మళ్ళీ. అమ్మ కసలు బోర్ కొట్టదా…!
సౌందర్య తారల సబ్బుఅని చెప్పి అమ్ముకుంటున్నారు గానీ… హు నిజంగా ఆ తారలు దీన్ని వాడ్తారా!
నా జుట్టు పై నాకే అధికారం లేదు! పొట్టిగా బాబ్డ్ చేయించుకుంటే ఎంత బావుంటాను. ఈవిడ అర్ధం చేసుకోదు, అమ్మమ్మలా ఇంతబారు జడ వేసుకుని తిరగాలి. ఈ సారి తిరుపతి మొక్కు అనిచెప్పి ఎలాగైనా కత్తిరించేసేయాలి.
అమ్మో బుగ్గమీద పింపుల్ లాగుందే, నిన్న లేదు తెల్లారేసరికల్లా ఇలా వచ్చేసిందేమిటి! పెద్దదవదు కదా… దేవుడా నువ్వుంటే ఈ పింపుల్ పెద్దదవకుండా మాడిపోయేట్టు చూడు.

“సింధూ అయ్యిందా?”

“వస్తున్నా అమ్మా.”
అవక ఇక్కడేవన్నా మేకప్పులు వేసుకునేంత సీనుందా!

“టెబుల్ పై టిఫిన్‌ ఉంచాను తింటూ వాడికేవో సమ్స్ రాలేదంట చూడు.” వంటింట్లోంచే ఆర్డలేస్తోంది అమ్మ.
ఆ సరిగ్గా దొరికాడు. చెప్తానుండు వీడి సంగతి. “ఏరా నిన్నంతా ఏం చేసావ్? హోం వర్క్ పెట్టుకుని. తెల్లాగానే టీవీ ముందు సెటిలయ్యిపోయావు బుద్దిలేదు!
సరె, సరె త్వరగా కానీ నాకు టైమ్‌ లేదు ఈ రోజు త్వరగా వెళ్ళాలి.” అబ్బ! ఫేసు ఎంత బుద్దిమంతునిలా పెడతాడు, ఏవనకుండా!
“ఇఫ్ ఎ నంబర్ ఈస్ ఇంక్రీస్డ్ బై సెవెన్‌ టైమ్స్ అండ్ ఈస్ ఆడెడ్ బై ట్వంటీ, దెన్‌ ది రిజెల్ట్ ఈస్ తర్టీ ఫోర్. ఫైండ్ ది నంబర్. ఇదేనా..?
సెవెన్‌ ఎక్స్ ప్లస్ ట్వంటీ ఈస్ ఈక్వల్ ట థర్టీ ఫోర్. సెవెనెక్స్ ఈస్ ఈక్వల్ టు థర్టీ ఫోర్ మైనస్ ట్వంటీ.
ఎక్స్ ఈస్ ఈక్వల్ టు ఫోర్టీన్‌ బై సెవెన్‌.. ఈస్ ఈక్వల్ టు… టూ. నువ్వు దాన్ని ఎక్స్ ప్లస్ సెవెన్‌ ప్లస్ టెన్‌ వేసుకుని చేసావు అందుకే రాలేదు నీకు. అర్ధమైందా?”

“ఆ అయ్యిందిలే నేనూ అంతే అనుకున్నా.” నోటుబుక్కు లాక్కుని తుర్రుమన్నాడు. వీడి కసలు కృతజ్ఞతే లేదు! వేలెడు లేడు ఒంటినిండా పొగరే!
“అమ్మా నేనెళ్ళాలి. త్వరగా వస్తానని ప్రి యతో చెప్పాను. ఈ రోజు ఎగ్జామ్‌ కోసం ముందుగా వెళ్ళి కాస్త డిస్కస్ చేసుకోవాలి.”

“ఇదిగో వంటయిపోయింది బాక్సులు సర్దుదువు గానీ రా.” అమ్మ ఆర్డర్ విసిరింది.
హూ! ప్రియ, నాన్సీల్లా లంచ్ లో పిజ్జాలు కొరుక్కుతినే యోగం నాకెక్కడిదీ! వాదించీ లాభం లేదు, అమ్మ వినదు, ఆరోగ్య సూత్రాలు చెప్పటం మొదలెడుతుంది! వంకాయన్నం, సాంబారన్నం అంటూ మిగల్చకుండా తినాల్సిందే! దేవుడా.

“అమ్మా వెళ్ళొస్తున్నా.. బై.”

ఈ పుస్తకాల బరువు రోజూ మోసుకెళ్ళాలి! హాయిగా లాప్ టాప్ పట్టుకుని కాలేజ్ కెళ్ళడం ఎంతబావుంటుంది!
కాస్త త్వరగా వెళ్తే బావుండు, ప్రియ వచ్చేసిందో ఏమో! ప్చ్.. లాస్ట్ సెమిస్టర్ లో రెండు మార్కుల తేడాతో క్లాసులో సెకండ్ ఐపోయాను, ఈ సారి మళ్ళీ నా పొజీషన్‌ తిరిగి తెచ్చుకోవాలి.

“బై సింధూ..” సందీప్ ఇకిలిస్తూ చెయ్యూపుతున్నాడు.
బైకు పై తన ప్రెండ్ వెనకాల కూర్చుని కాలేజ్ కెళుతున్నాడు. ఎప్పుడూ రోడ్లెమ్మట తిరుగుతూ అమ్మాయిలకి బీటేస్తూ ఉంటాడు. ఐనా నైంటీ పర్సెంట్ మార్కులకి ఎప్పుడూతగ్గడు. ఎలా, ఎప్పుడు చదువుతాడో!స్కూల్లో కూడా ఎప్పుడూ గేమ్స్ లో ప్రైజులన్నీ కొట్టేసేవోడు, చదువూ బానే చదివేవాడు!
రోడ్డు పక్కనే ఉన్న సాయిబాబ గుడి పక్కనే బైకు ఆపి గుళ్ళో కెళ్ళారు వాళ్ళిద్దరూ.
అయ్యో ఈ రోజు గురువారం కదూ, నేనూ వెళ్తే బావుండు. ప్చ్.. బస్సు మిస్సవుతుందేమో. వీళ్ళకేం హాయిగా రివ్వున బైక్ పై వెళతారు, అదీ కాక వాళ్ళ కాలేజ్ ఇక్కడికి చాలా దగ్గర.

హమ్మయ్య ఎర్ర లిప్స్టిక్ ఆంటీ, లెదర్ బ్యాగ్ పొడవు అంకుల్ ఉన్నారంటే బస్సు ఇంకా రాలేదన్న మాటే! ఏంటో త్వరగా వచ్చి నిలుచున్న రోజే బస్సు లేటుగా వచ్చి చస్తుంది!
అదిగో వస్తోంది. బస్సుల్ని ఎంత తిట్టుకున్నా ఈ బస్సు తో మాత్రం ఏదో అటచ్ మెంట్. దూరంగా కనిపించగానే ఏదో ప్రాణమున్న దానిలా నన్ను చూసి గుర్తుపట్టినట్టే ఓ ఫీలింగ్!
ఆ ఆంటీ ఎప్పుడూ కూర్చోదు ఎందుకనో! నాలుగు స్టాపులు నిలుచునే ఉంటుంది. బరువు తగ్గే ప్రోగామేమో!
మధ్య మధ్య డ్రైవర్ తో జోకులేసుకుంటూ నవ్వు మొహం తో డ్యూటీ చేస్తున్నాడు కండక్టర్. ఇతనికి నిజంగా బెస్ట్ కండక్టర్ అవార్డ్ ఇవ్వాలి. హాప్పీగా జోకులేసుకుంటూ డ్యూటీ చేస్తాడు. అడిగిన వాళ్ళకి అవసరమైన చోట ఆపుతాడు. ఈయన పుణ్యమాని స్టూడెంట్స్ కాలేజీ ముందే దిగగల్గుతున్నారు. ఉద్యోగం పాతబడ్డాక అందరిలాగే కస్సు బుస్సు లాడుతూ డ్యూటీ చేస్తాడా...! లేదులే ఇతను మంచివాడు.

బస్సు ఫ్లైయ్యోవర్ దాటి స్లో అవుతోంటే రోజూలాగే పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఎక్కేసింది నీతు. "హాయ్" చెప్పింది. నా సీటు పక్కనే నిలుచుని బ్యాగ్ నా మీద పడేస్తూ.

పొడవు జుట్టు అబ్బాయి స్టాపు వచ్చింది . ఈ రోజు ఎందుకో అతను రాలేదు! నీతు బస్సులో వెనక డోర్ వైపు చూస్తోంది.
బస్సు కదిలింది, నీతు నా వైపు చూసి కళ్ళెగరేసింది. వెనిక్కి చూసి ఏమో అన్నట్టు రియాక్షనిచ్చాను ఆమెవైపు తిరిగి.
మరో స్టాప్ దాటింది బస్సు. తరువాతి స్టాపులో దిగటానికి పక్క నున్న అమ్మాయి లేచి వెళ్ళి నిలుచుంది. వచ్చి ఆ సీట్లో కూర్చుని మళ్ళీ వెనిక్కి తిరిగి చూసుకుంటోంది నీతు.

”పోనీలే గోల వదిలింది” చెప్పాను తనతో.

”అంటే.., ఊరికే చూస్తాడంతే! చూడనీలే పాపం, వెంటబడి మరీ వేధించే టైపు కాదు, మంచాడి లాగే ఉండేవాడు!” డిజప్పాయింటెడ్ గా అంటోంది నీతు.


రోడ్డు పక్కన ఫుట్ పాత్ పై సామాగ్రి పెట్టుకుని బూటు పాలీష్ చేస్తున్నాడు చిన్న పిల్లవాడు. సంజూ కన్నా చిన్న వాడే! పొద్దున్నే లేచి చిట్టి చిట్టి చేతులతో పని మొదలెట్టాడు! వంటిపై చిరుగుల చొక్కా, లాగు.
క్యాంటీన్ లో పిల్లాడు గుర్తొచ్చాడు నీళ్ళు మోస్తూ, పాత్రలు కడుగుతూ, సర్వర్ గానూ పని చేస్తూ ఉంటాడు. అంత చిన్న వాడు! వీళ్ళ అమ్మానాన్నలకి వీళ్ళ బుజ్జి పొట్టకి ఇంత తిండి పెట్టడమే బరువా!
సంజూ పాలు తాగిన గ్లాసు కూడా ఎత్తడు. ఇప్పటికీ అన్నం అమ్మ కలిపి ఇవ్వాల్సిందే! వాడంటే అందదరికీ ఎంతో ముద్దు. ఊరికే సరదాగా అరచుకోవటం అలవాటైంది గానీ తననకీ సంజూ అంటే అపురూపమే. ఇంట్లొ అలా గారాబంగా చేస్తాడుగా నీ వాడు జీనియస్. పాపం ఈ పిల్లలు తెలివైన వాళ్ళే ఐయ్యుంటారు కానీ వీళ్ళ శక్తి టైమూ అంతా ఆ పనులు చేసుకోaటానికే. అలాంటి చోట పుట్టడమే వీళ్ళు చేసుకున్న పాపమా!
అసలు పసిపిల్లలకి తిండి పెట్టగగలిగితేనే పిల్లల్ని కనాలనే రూల్ పెట్టాలి. పసి పిల్లలతొ పని చేయించే తలల్లిండ్రులని జైల్లో వేయాలి.
క్యాంటిన్ ఓనరైతే అంత చిన్న పిల్లాడిని కొడతాడు కూడా, చిన్నవాడు భయ పెట్టినా కొట్టినా తిట్టినా తిరిగి ఏమీ అనలేడనేగా, అదే పెద్ద వయసున్న పనివాళ్లనైతే అలా కొట్టి పని చేయించ గలడా. వీళ్ళందరినీ చూస్తుంటే మనసుకి ఎంత కష్టంగా ఉంటుందో, వీళ్ళ కోసం ఒక బంగారు లోకాన్ని తయారు చేయాలని ఉంది.
చక్కగా ఆడుతూ పాడుతూ చదువూ పని నేర్చుకుంటూ విలువలూ వివేకం గల జీవితాన్ని వీళ్ళు పొందాలి. నా చదువు పూర్తయ్యాక ఈ సంగతి ఇంట్లో చెప్పాలి. దేవుడా నా జీవితానికి ఆ భాగ్యం కలిగించు, అస్సలు అమ్మ నాన్న ఒప్పుకుంటారా! అమ్మను ఒప్పించ గలను.
పిల్లల విషయం లో అమ్మ మనసు ఎంత సున్నిత మైందో తనకు తెలియదా, సంజు ని తనని కంటికి రెప్పలా కాపాడే అమ్మ తప్పక అర్ధం చేసుకుంటుంది.


“సింధూ కమాన్” నీతూ బుజం పై చరుస్తూ పిలుస్తోంది.

అమ్మో కాలేజ్ వచ్చేసింది.బస్సు దిగి రోడ్డు క్రాస్ చేస్తుంటే ప్రియ డాడీ వెళుతున్న జీప్ ఎదురైయ్యింది.
హమ్మ నేనేం లేటుకాలేదు…
మార్కులన్నీ ఇంటర్నల్స్ లోనే సంపాదించాలి. రోడ్డు దాటి కాలేజ్ ఉన్న సందు మలుపు తిరిగి చెయ్యూపుతున్న ప్రియ వైపు వడి వడి గా అడుగులేసాను ... నైట్ చదివిన సబ్జెక్ట్ అంతా మైండ్ లో ప్రేములు ప్రేములుగా అమర్చుకుంటూ...
******




Comments


ప్రపుల్ల చ °
2009-01-19 06:19:36
వావ్!! భలే రాసారు. చాలా బాగుంది.
Reply



nestam
2009-01-19 11:19:04
చాలా బాగుంది మీ శైలి శేఖర్ కమ్ముల గుర్తువచ్చాడు కొన్ని సార్లు :)
Reply




admin
2009-01-19 18:39:09
"వీళ్ళ అమ్మానాన్నలకి వీళ్ళ బుజ్జి పొట్టకి ఇంత తిండి పెట్టడమే బరువా! "ఈ వాక్యం బాగా కదిలించింది .
Reply



సంకీర్తన
2009-01-21 13:27:10
చాలా బాగా రాసారు
Reply



శృతి
2009-01-22 08:51:56
మీ మేఘాలు ఎంత అల్లరి చేసాయో తెలుసా? మా ఇంటికొచ్చేశాయి మరి. పట్టేసుకుందామనుకుంటే అందకుండా మీ దగ్గరకే వెళ్తామంటున్నాయి. ( సరదాగా)చదుకునే రోజులు మళ్ళీ గురుకొచ్చాయి. ఒకరికి తెలియకుండా ఒకరంఅర్దరాత్రి లేచి చదుకునే వాళ్ళం. పక్క వాళ్ళు లెస్తున్న అలికిడి వినిపించగానే గబుక్కున ఓ మేఘం కప్పేసుకోవడమే. నాకు చదవడం కొంచెం బద్దకం. అందుకే దుప్పటి ముసుగు పెట్టేసి కదల కుండ పడుకునేదాన్ని. నేను నిద్రపోతున్నాననుకుని మా రేఖ గట్టిగా చదివేది. మొత్తం వినేసి పరిక్ష రాసేయడమే. పాపం మా పిజి పూర్తయ్యే వరకు తనకీ విషయం తెలియదు. తలుచుకుంటే ఎంత సంతోషంగా ఉందో..... చాలా థాంక్స్
Reply



madhu
2009-01-22 15:24:21
wow. nice and cool story
Reply




audiseshareddyk - బాగుంది
2009-01-23 17:03:12
రమ్య గారూ..! మీ కథ చదివాను. బాగుంది
Reply




subramanyam
2009-02-09 21:21:17
ఆహా మెత్తగా ఎంత హాయిగా ఉందీ మేఘం!! ఇదే స్వర్గం, స్వర్గం లో ఇలాగే ఉంటుంది “సింధూ గుడ్మార్నింగ్.” ఇకిలిస్తూ బయటనుండి వస్తున్నాడు సందీప్రోడ్డు పక్కన ఫుట్ పాత్ పై సామాగ్రి పెట్టుకుని బూటుపాలీష్ చేస్తున్నాడు చిన్న పిల్లవాడు. సంజూ కన్నా చిన్న వాడే! పొద్దున్నే లేచి చిట్టి చిట్టి చేతులతో పని మొదలెట్టాడు! వంటిపై చిరుగుల చొక్కా, లాగు.చిన్న స్టోరీ లోనె అన్ని విశేషాలు చూపించికూడా ఆహ్లాదంగా రాసారు. Fantastic

శిల్పి

5:34 PM at 5:34 PM

నేను చూసిన హ్యారీపాటర్ సినిమాల గురించి .....> తెలుగురత్న లో.

నేను రాసిన కథ 'శిల్పి' ---> ప్రాణహిత వెబ్ పత్రిక లో

ఈ మధ్య బ్లాగు తెరవటమే కుదరలేదు, ఇంకో మూడునెలలదాకా ఇంతే బిజీ...!
ఇంకో రెండు రోజులైతే సంవత్సరం మారిపోతుంది ఈ యేడాది రాసినవి బ్లాగులో ఇప్పుడే ఎట్టెస్తే ఓ పనైపోతుంది :)

బ్లాగు మిత్రులందరికీ Happy & Prosperous New Year 2009